Prófíll

  • Nafn: Frú Megabeib
  • Staður: On the Kleik

Auglýsing

Prófíll

  • Nafn: Frú Megabeib
  • Staður: On the Kleik

Prófíll

  • Nafn: Frú Megabeib
  • Staður: On the Kleik

Ég

Nokkur orð.

16. nóvember 2007 klukkan 01:13

Elsku maðurinn minn var kistulagður í dag.  Fallegt og erfitt..... mjög erfitt...... hefði helst viljað skríða uppí til hans!!!!!  En það er ekki hægt, því miður..... hefði þá helst viljað hafa hann með mér heim..... en það er víst ekki hægt heldur!!!!  Veit ekki hver það er sem stjórnar þessu lífi, en mér finnst hann ekki vera neitt sérlega góður stjórnandi.... verð að segja alveg eins og mér finnst!!!!

Setti tilkynninguna loksins í blöðin í dag....... held að það hafi verið undirmeðvitundin sem var að fikta eitthvað þarna......... eitthvað með að ef ég set þetta ekki í blöðin, ef þetta birtist ekki á prenti, þá er þetta ekki satt!!!!  Vá hvað maður getur verið klikkaður!!!!  En þegar fólk var farið að spyrja mig hvort það ætti að jarða í kyrrþey .... þá komst ég að því að það væri kannski betra að fara að birta dánartilkynninguna!!!

Nei nei það verður ekki jarðað í kyrrþei (á þetta að vera með Ypsiloni???  Þetta mundi maðurinn minn vita!!!), það verður jarðað í Laugarneskirkju, kirkjunni okkar, þar sem við endurnýjuðum brúðkaupsheitin okkar fyrir rétt tæpu ári síðan........ vá hvað lífið er undarlegt!!!!

LBH og ÁE


Takk enn og aftur fyrir öll kvittin og kveðjurnar..... ég les þau aftur og aftur og aftur og aftur!!!! 

ég

Frú Megabeib
Dísa í SønderborgElsku Linda. Þið eruð óendanlega sæt, yndisleg og ástfangin á þessari mynd. Ást ykkar til hvors annars hefur alltaf sést langar leiðir. Þú vast ótrúlega heppin að rekast á hann Ása þinn á sínum tíma og lánsöm að fá að eyða með honum þeim tíma sem þið áttuð saman. Þú fékst að kynnast því sem er best í heimi, þ.e. ástinni einu og sönnu. Það eru því miður ekki allir sem er svo lánsamir. Það lýsir ást ykkar vel að þið skuluð hafa tekið upp á því að endurnýja heitin ykkar fyrir ekki svo löngu síðan. En um leið og þú varst svo heppin að fá að elska svona heitt og njóta þess í þau ár sem þið höfðuð saman, þá er sársaukinn eftir því núna þegar þú horfir á eftir ástinni þinni. og þarft að kveðja hann í hinsta sinn. Ég skil vel trega þinn við að sammþykkja raunveruleikann sem þú stendur frammi fyrir og ætla ekki einu sinni að reyna að ímynda mér hvað þú ert að ganga í gegn um. Við sem erum svona lánsöm að hafa elskað aðra eða aðrar manneskjur óttumst mest af öllu að standa í þeim sporum sem þú vermir núna elsku Linda.

En þó að það sé erfitt að trúa því núna þá mun tíminn vera þinn vinur og hjálpa ykkur við að lifa með þessum nýju aðstæðum og allar þær yndislegu minningar sem þið eigið um Ása ykkar munu verma ykkur um ókomna tíð. Við sendum ykkur áfram okkar bestu kveðjur og strauma héðan frá gamla landinu ykkar og biðjum um allan þann auka styrk ykkur til handa á þessum erfiðu tímum.

Héðan fáið þið öll þau faðmlög og knús sem við eigum til.

Dísa Snorri og börn.
16. nóvember 2007 klukkan 07:00
Einar Runarsson skrifar ...
Elsku Linda mín,
Ég veit, ég skil, ég finn líka til, en ef ég bara gæti, vildi ég hjálpa til að bera ykkar þungu byrði.
Vinur í verki, sterkur jaxl ... klakinn sjálfur er farinn.
"Æææææææ! er enginn í vörninni!". Veljum að minnast góðra stunda með góðum vini.
Það er svo erfitt að vera sterkur ásvona stundum, gefa ráð, þegar vantar reynslu. Enginn getur almennilega sett sig í ykkar spor, og ég ætla ekkert að koma með gáfaðar klysjur.
Við öll syrgjum með þér og sendum okkar knús og kram.
Einar og co.
16. nóvember 2007 klukkan 08:23
Hrund skrifar ...
 
Elsku Linda, Viktoría, Kristófer og fjölskylda!
Ég vil votta mína innilegustu samúð. Megi þið finna styrk til að komast í gegnum sorgina. Lífið er ekki sanngjarnt og maður spyr AF HVERJU. en það eru ekki til svör við öllu og sumt verður maður að læra að lifa með eins og ástvinamissi.

Ég hef ekki verið í þínum sporum elsku Linda. Ég þekki ekki sáran missi. Því finnst mér erfitt að setja mig í þín spor og finna fram réttu orðin. Ég vildi að ég gæti létt á sársauka þínum.

Innileg samúðarkveðja
Hrund í Sønderborg
16. nóvember 2007 klukkan 12:36
Alice skrifar ...
 
Kæreste Linda!
Hvor ville det dog være godt, hvis man bare kunne stoppe tiden..................... Eller endnu bedre spole tiden tilbage til der hvor vi har oplevet den største lykke og glæde.
Med dybeste medfølelse
Alice.
16. nóvember 2007 klukkan 14:36
Elsa Dögg skrifar ...
 
Elsku Linda. Ég kem hérna reglulega en hef ekki getað fundið neitt til þess að skrifa. Ég veit að þetta er aumt en þetta er allt sem ég get núna.
Ég samhryggist þér innilega.
Elsa Dögg
16. nóvember 2007 klukkan 17:59
Karen skrifar ...
 
Sæl elsku Linda
Mikið er þetta flott mynd af ykkur. Ég kom við á síðunni þinni og las þessi orð frá þér, vildi bara kvitta fyrir komuna.
Hugsum til ykkar.
kv. Karen
16. nóvember 2007 klukkan 18:23
Guðrún Þorleifs skrifar ...
 
Kæra Linda,
Þvílík spor að standa í! Skil vel að þú eigir drauminn um að þetts sé bara martröð, allt í plati, vorum bara að gá hvernig þú brygðist við,
kveðja, örlögin.
Raunveruleikinn er harður, honum fær ekkert breytt. Sorgin er yfirþyrmandi, hve djúpt er hyldýpi???
Á móti kemur ástæða hins mikla harms, ástin stórkostlega. Samband tveggja sem gaf svo mikið.
Magnað að þið endurnýjuðið hjúskaparheit ykkar. Ástin, hamingjan, samhugurinn, skein í gegnum þetta spor ykkar.
Hugur minn er hjá þér, ég get ekkert gert, orð eru bara orð, hljóm í þessum harmi.

Góður guð sé með þér, börnum ykkar og fjölskyldu.
16. nóvember 2007 klukkan 19:30
Eva Björk skrifar ...
 
Elsku Linda mín!

Alveg sammála þér, þessi stjórnandi í lífinu er ósanngjarn. En hann er nú samt einvhersstaðar þarna passandi þig og veit að þér líður ekki vel núna. Og líka vel vitandi að þú ert ekki par ánægð með hann/hana.

Orð eru svo fátæk og eiga síns lítlis. Ég á enginn orð handa þér. Þú átt alla mína samúð og ég hugsa svo mikið til þín. Þú átt mínar hugsanir og og óskir um styrk og hugrekki fyrir allt það erfiða framundan. Þú átt tárin mín þegar ég les bloggið þitt og þau tár sem koma þegar ég hugsa til þín.

Stórt knús til þín
Eva Björk
16. nóvember 2007 klukkan 19:33
Rósa og fj. skrifar ...
 
Kæra Linda og fjölskylda.
Við sendum ykkur okkar inniegustu samúðarkveðjur.
Megi góður Guð styrkja ykkur í sorginni.
Hóddi, Rósa og börn
Akureyri.
16. nóvember 2007 klukkan 19:52
Nanna skrifar ...
 
Elsku Linda mín

Hugur minn er hjá þér, hvern dag, hvert kvöld, hverja nótt. Mikið ógurlega sakna ég þín og vildi óska ég gæti verið nálægt þér. Veit að ég get ekki sagt neitt til að létta á sorg þinni, get ekki sett mig í spor þín, hef aldrei mist besta vin minn eða sálufélaga en það hlýtur að vera eitt af því versta sem nokkur getur gengið í gegnum.
Það er örugglega rétt sem sagt er, að þeir sem guðirnir elska deyja ungir, og það er betra að hafa elskað og mist en aldrei að hafa elskað en það hljómar bara svo innan tómt og hjálpar ekki mikið núna í dag.

Innilegar samúðarkveðjur til ykkar allra.
knús og kossar
Nanna
18. nóvember 2007 klukkan 22:00

Skrifa athugasemd

Teljari

  • Heimsóknir í dag: ...
  • Þennan mánuð: ...
  • Frá upphafi: ...

Klukkan

Leit

Innskráningar kubbur

Flokkar