Prófíll

  • Nafn: Frú Megabeib
  • Stađur: On the Kleik

Auglýsing

Prófíll

  • Nafn: Frú Megabeib
  • Stađur: On the Kleik

Prófíll

  • Nafn: Frú Megabeib
  • Stađur: On the Kleik

Ég

"Góđa kvöldiđ, er Ásgeir heima?"

26. nóvember 2007 klukkan 22:34
"uuhhh..... nei hann er látinn!!"
"ó..." andartaks þögn "Linda er hún við?"
"uuhhh.... já þetta er hún!"
"Já góða kvöldið, BLEBLE heiti ég og hringi fyrir forvarnarstarfsemi SÁÁ.  Við erum að selja þessa stórskemmtilegu geisladisa til styrktar ungliðastarfi SÁÁ.  Það er "Stella í orlofi" sem við erum að selja núna.  Stórskemmtilegur og eigulegur diskur.  SÁÁ vinnur mikið og gott starf til forvarna og er sala þessara diska einmitt hjálpar mikið til þessarar forvarnarstarfsemi......bla bla bla ....... og er starf SÁÁ í forvörnum.......bla bla bla........ má bjóða þér að kaupa ....... bla bla bla......"
"Uuuhhh má ég tala við þig seinna??"
"Já, ekkert mál....... hvenær má ég hringja?"
Uuuuhhh, bara einhverntímann seinna!!!"
"Á morgun, eða ....???"
"Nei, bara SEINNA!!!!"
Sé mest eftir því að hafa ekki bara sagt við hana: "NEI TAKK!!!" 

Þetta var á fimmtudaginn í síðustu viku!!!

Fannst verra þegar símasölumaðurinn frá HIVE hringdi áðan og spurði eftir Ásgeiri og einkasonurinn svaraði símanum!!!  Sagði hann símasölumanninum að Ásgeir væri látinn!!!  Spurði þá símasölumaðurinn eftir mér!!!!!  Ég tek símann, hann kynnir sig og segist vera frá HIVE og segir svo; " má ég byrja á því að spyrja þig að því hvað þú ert að borga í símareikning á mánuði??!!!"  Ég svaraði manninum bara stutt og laggott að ég ætlaði ekki að skipta um símafélag!!!!!!

Hvað er að símasölufólki????  Fyrr má nú aldeilis fyrr vera að það er ekki hægt að taka tillit til aðstæðna!!!!  Hvað er að því að segja:" ó ég biðst afsökunar á ónæðinu" og hringja svo bara aftur síðar til að spyrja um mig!!!!  Algerir DÓNAR!!!!

Þetta er ekki kynbundið, því í annað skiptið var þetta kona hitt karl.  Og sitthvort símanúmerið!!!  Þannig að það er ekki hringt frá sama símasölufyrirtæki!!!  Eina sem ég svona í fljótu bragði get séð að þau eiga sameiginlegt, er að þetta voru bæði frekar ungir einstaklingar (eftir minni bestu vitund, og þekkingu á málrómum) og að yfirmenn þeirra hafa ekki gefið þeim NEINAR leiðbeiningar um hvernig maður bregst við þegar svona aðstæður koma upp!!!! 

Þetta lið kann sig ekki!!!!

Ég veit alveg að ég get hringt og látið taka mig af símasölulista....... en finnst nú yfirleitt ekki leiðinlegt að tala við símasölufólk!!!  Enda finnst mér í ljósi aðstæðna frekar hallærislegt ef ég hringi og læt taka Ásgeir út af símasölulista!!!!  Veit ekki alveg hver svörin yrðu ef ég myndi gera það!!!!! 

Vona heitt og innilega að ég eigi ekki eftir að taka við fleiri svona símtölum, og ALLS EKKI börnin mín!!!!

Þangað til næst............

ég
Frú Megabeib
Alice skrifar ...
 
Kæreste Linda!
Har så inderlig medfølelse med dig og børnene. Ved fra mor hvor svært det var når der blev ringet eller sendt breve, hvor der blev spurgt efter far eller hans navn stod på brevene. Mærkeligt, at der ikke bare findes et eller andet computersystem, der kunne sørge for, at de efterladte pårørende kunne få lidt fred til stille og roligt at vende tilbage den den verden, der ubønhørligt bare drønder af sted. Og så ville det i øvrigt være på sin plads med lidt mere omtanke og pli hos disse telefonsælgere. Eller også slår du bare hovedet på sømmet, de mangler slet og ret livserfaring og bedre rollemodeller.
I er i vores tanker, uafbrudt....
Kærlige knus fra Alice.
27. nóvember 2007 klukkan 11:16
Begga Bauni skrifar ...
Púff... erfitt að lenda í svona og kannski enn erfiðara að hlusta á börnin sín lenda í þessum aðstæðum.
Maður verður nú bara orðlaus yfir svona hlutum, en trúlega eru þetta kannski ekki aðstæður sem símasölufólki er bent á að það geti lent í, og hvað þá að þeim sé sagt hvernig maður höndlar það ef það gerist.
Hafið það nú sem allra allra best og vonandi án fleiri svona símtala.
Kærar kveðjur úr vetrarsólinni í Sønderborg, Begga
27. nóvember 2007 klukkan 12:14
Anna fimma skrifar ...
 
Úff, þvílíkt tillitsleysi. Maður verður nú bara orðlaus. Mig langar mest til að gerast pistlahöfundur í dagblöðunum til að geta fengið fólk til að opna augun og skafa úr eyrunum. Almenn tillitssemi er nú lágmark. Vona svo sannarlega að þetta endurtaki sig nú ekki. Sendi ykkur alla mína kærleiksstrauma og hlýjar hugsanir.
kærar kveðjur
Anna
27. nóvember 2007 klukkan 16:14
Karen skrifar ...
 
Ótrúlegt. Það var einmitt sama og ég hugsaði, að það þyrfti að setja svona í blöðin og sýna að sölufólk kunni ekki almenna kurteisi og tillitsemi. Auðvitað hefðu þessir sölumenn átt að afsaka ónæðið og segjast hringja seinna. Annars vildi ég líka bara kvitta fyrir komuna á síðuna þína. Þið eruð í hugum okkar. Vildi líka segja að athöfnin var einstaklega falleg, presturinn var svo mannlegur í hugleiðingunni og talaði svo vel til þín og barnanna. Þið stóðuð ykkur líka eins og hetjur.
Kveðja,
Karen
27. nóvember 2007 klukkan 20:05
Sigrún Inga skrifar ...
 
Þetta er ótrúlega erfitt með svona mál. Þegar ég var að vinna hjá US þá baðst ég oftar en einu sinni undan
því að senda tilkynningu um tjónabifreið stíluð á eiganda bílsins sem lést í bílslysinu og allir vissu það því
að við búum á íslandi og lesum blöðin! En nei það varð að fara eftir reglum,tilhvers í svona tilfellum? Bara
til að vekja upp meiri sorg,mjög svo asnalegt. Skil þig vel að vera pirruð yfir þessu Linda.
Að öðru,þá var athöfnin mjög falleg og hjartnæm,Bjarni er einstakur prestur. Sendi ykkur stoð og
styrk hugsanir.

Með bestu kveðju
Sigrún Inga
28. nóvember 2007 klukkan 12:15
Hrund skrifar ...
 
Veit hreinlega ekki hvað ég á að segja. Það hljóta að vera mörg atvik á dag sem minna þig á staðreyndirnar.
Ef þú lendir í öðrum sölumanni, eða álíka aðstæðum, dettur mér í hug að þú fengir kannski önnur viðbrögð ef þú segðir að Ási væri ný fallin frá og þú orkaðir því ekki að tala við sölufólk eins og er.
Farðu vel með þig Linda mín.
28. nóvember 2007 klukkan 18:53
Ósk Laufey skrifar ...
 
Sæl elskuleg, hugsaði til þín í allan dag.
kveikti á EINU kerti fyrir ykkur Ása.
knús og kossar
Óskin þín.
29. nóvember 2007 klukkan 00:00
Dísa í SřnderborgÉg get ađeins ímyndađ mér hvađ ţađ er óskemmtilegt ađ lenda í svona. Sumir eru bara reynslulausir og já kanski bara tillitslausir. Vona svo sannarlega ađ ţiđ fáiđ ekki fleyri svona símtöl. Ţađ var annars endalaust gott ađ sjá ykkur og fá ađ knúsa ykkur ögn á föstudaginn. Athöfnin var svo falleg og perónuleg, ţú ert engum lík elsku Linda og ég gćti vel trúađ ađ hann Ási ţinn hafi brosađ og kinkađ kolli til samţykkis, horfandi á hvernig hans heittelskađa, börnin hans og ađrir ástvinir kvöddu hans í hinsta sinn. Minning hans mun lifa ljós í lífi ţeirra sem ţekktu hann, svo eitt er víst. Gangi ykkur vel í baráttunni, og muniđ ađ taka einn dag í einu.
Endalaus knús til ykkar.

Dísa og Snorri
29. nóvember 2007 klukkan 07:14

Skrifa athugasemd

Teljari

  • Heimsóknir í dag: ...
  • Ţennan mánuđ: ...
  • Frá upphafi: ...

Klukkan

Leit

Innskráningar kubbur

Flokkar