Prófíll

  • Nafn: Frú Megabeib
  • Staður: On the Kleik

Auglýsing

Prófíll

  • Nafn: Frú Megabeib
  • Staður: On the Kleik

Prófíll

  • Nafn: Frú Megabeib
  • Staður: On the Kleik

Ég

Börnin mín eru komin!!!

08. júní 2008 klukkan 00:28
Dásamlega dásamlega dásamlegt!!!!

Börnin mín eru komin til mín!!!!! Vantar núna bara Ása minn......... þá væri lífið fullkomið!!!!
Finnst ennþá alveg ferlega skrítið að ég eigi aldrei eftir að sjá hann aftur......... tala við hann.........tala oft við hann í huganum .... og upphátt í bílnum.......... en það er ekki eins og að hafa hann hjá mér!!!! Alveg ferlega undarleg tilfinning!!!!

Bara svona fyrir þá sem eru forvitnir.......... þá er kokkurinn minn æðislegi, hamingusamlega giftur í Brasilíu og á þar eitt stk. konu og tvö stk. börn!!!!! En hann er samt ÆÐI!!!!

Ein sagði við mig í dag: " ..... ég er viss um að þið munið enda saman áður en sumarið er búið!!!" ......... ég sagði við hana að það væri sko ekki inni í myndinni......... en það væri fínt ef allir hérna héldu það............ þá fengjum við bara að vera í friði!!!!! Undarlegt hvað fólk þarf að hafa áhyggjur af því ef það er einhver sem er bara einn!!!! Má maður það ekki bara í friði????? Ef það er það sem maður vill????

Minnir kokkurinn mig alveg svakalega mikið á Uno vin minn.......... bara spilar ekki með hinu liðinu.............. enda kalla ég hann oft Uno......... hann heitir Uli!!!!!

Vorum með stórann hóp hérna í kvöld......... eldri borgarar......... ooohhh þetta er svo flott fólk!!!! Ég ætlaði einmitt að verða svona flott fólk með Ása mínum......... vorum sko alveg búin að skipuleggja það!!!! Skrítið að eiga ekki eftir að hitta hann aftur!!!! Er bara ekki að ná þessu!!!! Lífið er undarlegt!!!!

Ein starfstúlkan spurði mig í dag: "er langt síðan þú skildir???" ég svaraði: " ég er ekki skilin!!" ..... hvað á maður að segja........ ég er jú einstæð móðir...... eins mikið og ég hata það nú......... þá er ég það víst samt!!! Stúlkan varð náttúrulega undarleg á svipinn og svo spurði hún varfærnislega: " hvar er pabbi krakkanna???" hún var semsagt ekki alveg að skilja þetta!!!! Ég sagði henni að hann væri dáinn.......... hún varð ferlega undarleg....... ég eiginlega vorkenndi henni smá......... en kannski kennir þetta henni að vera ekki með nefið ofan í hvers manns koppi.......... hún er eiginlega óþolandi forvitin!!!!

Krakkarnir eru að fara í Hrísey á morgun.... gott að eiga góða vinkonu ....... það á að vígja sundlaugina þar........ það verður aldeilis gaman fyrir þau!!!! Væri eiginlega alveg til í að fara með þeim......... sé til hvað ég get gert......... kannski kemst ég bara!!!!

Farin að sofa hjá börnunum mínum......... við erum með 3 rúm........ settum þau öll saman......... sofum í einni flatsæng!!!! DÁSAMLEGT!!!!!
Frú Megabeib
Hafdís skrifar ...
 
Oooo ég elska svona flatsæng með börnunum mínum.....það er bara eitthvað svo meiriháttar við það, eitthvað alveg spes. Hvergi betra að kúra.
Já er ekki bara málið að gefa sjálfum sér frí og skella sér með krökkunum í þessa sundferð, þú ert jú einu sinni "bossinn" ;)
Úfff ég fæ sting í hjartað við að lesa hvað þú saknar hans Ása þíns, ekki það að maður hafi ekki vitað það en að lesa það verður það eitthvað svo......æ ég get ekki komið orðum að því. En þú átt alla mína samúð Linda og mér finnst þú ótrúlega dugleg.
Gangi þér mega vel og góða helgi.
Kveðja Hafdís
08. júní 2008 klukkan 00:52
Alice skrifar ...
 
Kæreste Linda!
Det rører mig dybt, når du så åbenhjertigt fortæller om dit savn.........
At være enlig mor i vores alder er mere almindeligt end at være enke. Jeg tror, jeg bare ville sige det helt direkte selvom enke er et ualmindeligt ækelt ord. Det lukker ganske effektivt munden på mange. Mennesker med bare lidt medmenneskelig forståelse vil sige, at det gør dem ondt at høre. Andre må stoppes med, at man ikke ønsker at gøre rede for de nærmere omstændigheder. Og så synes jeg i øvrigt, at det er ganske utidigt at begynde med Kirsten Giftekniv bemærkninger. Det kommer helt af sig selv, hvis dét er meningen............
Håber, I ale 3 vil få en dejlig sommer.
Varme knus her fra!
08. júní 2008 klukkan 13:53
Anna fimma skrifar ...
 
Yndislegt, sofið rótt í alla nótt
knús
your fonfrend
09. júní 2008 klukkan 00:10
Anna Aðalpæja skrifar ...
Anna AðalpæjaElsku Lindan mín,
eins og það er sárt að lesa um söknuð þinn og missi, þá langar mig til að þakka þér fyrir að skrifa svona opinskátt um tilfinningar þínar. Þú kennir mér mikilvæga lexiu á hverjum degi, og hjálpar mér að muna eftir að njóta hverrar stundar og finna gleðina í öllu þessu smáa, daglega, sem að mér hættir til að taka sem sjálfsögðum hlut....... ég vona innilega að þessi skrif hjálpi þér að finna taktinn í breyttum aðstæðum og að þú finnir þína leið í að læra að lifa við missi þinn. Mér finnst þú frábær og börnin þín líka...sannar hetjur.
knús og faðmlag allan hringinn ( um Ísland) !!!
saknaðarkveðjur
Annan
09. júní 2008 klukkan 15:36
MAGGA DROTTNING skrifar ...
 
Linda mín.
Ég hugsa til þín spennt og mikið er gott að þú sért búin að fá krakkana til þín.Frábært að Bára sé útí Eyju, ekki langt að fara.
Ég grenja í gegnum ofnæmið þegar eg les þetta en svona er þetta náttúrlega eithvað sem engin getur sett sig í þessi spor.Þú ert bara alveg sérstök og duglegust að gera þetta fyrir þig og krakkana að breyta um umhverfi. Þetta er allt eihvað svo skrítið að maður viti aldrei hvað gerist á morgun.Eitt er þó öruggt ,,,,ég vakna ekki mjó á morgun.
Ég veit allavega að ég ætla til Dalvíkur í sumar,,það verður bara gaman að geta skálað fyrir flotturm kellum, einsog okkur.
GO GIRL. Takk fyrir að deila þessu með okkur. Ef ég get eithvað gert , þá bjallar þú ,,,ég kemst allt með strædó.
HILSEN MAGGA.
09. júní 2008 klukkan 21:07
andrea ösp skrifar ...
Sæl Linda ;)
Ég er nú búin að vera rosalega dugleg að fylgjast með blogginu, en einhverja hluta vegna skildi maður aldrei eftir sig línu og fannst mér kannski tími til kominn að gera það.
Gangi þér vel með þetta allt saman, láttu síðan fara sjá þig í Hrísey :)
09. júní 2008 klukkan 21:46
Guðný skrifar ...
 
Sæl Linda

Mikið er nú gott að allt gangi vel þarna á Dalvíkinni hjá þér og takk fyrir að leyfa okkur að fylgjast með.

Ég get ekki ímyndað mér það hvernig það er að vera orðin ekkja svona ung, að vera búin að missa sinn besta vin og maka, að börnin manns séu búin að missa pabba sinn.
þú baðst aldrei um að vera sett í þessar aðstæður en þú ert í þeim samt sem áður, því miður.

Ég þekki þig ekkert eins og ég hef margoft sagt hérna en les bloggið þitt reglulega og ef skrif þín hérna eru eithvað til að fara eftir finnst mér þú standa þig vel og vera sterk og ákveðin kona. Ég er sanfærð um það að þér og börnunum þínum á eftir að vegna vel í lífinu.

Gangi ykkur vel og ég hlakka til að lesa meira í sumar
10. júní 2008 klukkan 12:52
Guðrún Þorleifs skrifar ...
 
Engin orð, bara tár en líka bros. Þannig er lífið líka.

Knús
10. júní 2008 klukkan 19:39
Edda á Hraunteig skrifar ...
 
Elsku frænku kleinan mín, mikið er gaman að þetta gangi allt vel og til hamingju með djobbið, að fá börnin til þín og já með kokkinn.... !!!!!!!!!!
Langar svo að heimsækja þig í sumar.
kveðja
11. júní 2008 klukkan 00:08

Skrifa athugasemd

Teljari

  • Heimsóknir í dag: ...
  • Þennan mánuð: ...
  • Frá upphafi: ...

Klukkan

Leit

Innskráningar kubbur

Flokkar