Mér finnst eins og það hafi verið svindlað á mér!!!
18. nóvember 2008 klukkan 22:44
Afhverju..... og hver gerði það ..... maður spyr sig!!!???
Af því að allt í einu gerðist það fyrir einu ári síðan að ég komst í hóp einstæðra mæðra! Það var vissulega ekki planið, frekar en hjá mörgum öðrum einstæðum mæðrum hér á jörð.
En það þarf tvo til að búa til barn og þar af leiðandi, þrátt fyrir alla tækni nútímans, er það í flestum tilfellum svoleiðis að til staðar er bæði móðir og faðir.
Þegar svo leiðir foreldranna skilja þá endar það í flestum tilfellum svoleiðis að börnin verða eftir hjá öðru foreldrinu, oftar en ekki móðurinni, þó það sé ekki algilt og maður heyrir sífellt meira um að börnin séu hjá föður sínum og jafnvel að forræðið sé svo svakalega flott að börnin skiptast til að búa hjá foreldrunum, viku jafnvel hálfan mánuð í senn.
Stundum er það að sjálfsögðu svoleiðis að aðstæður bjóða ekki uppá að börnin geti verið hjá "umgengnis" foreldrinu aðra hvora helgi eða viku í senn, t.d. ef viðkomandi aðili býr í öðrum landshluta eða öðru landi.
Þó ber að athuga það að í langflestum tilfellum er "umgengnis" foreldrið mjög viljugt til að hafa börnin sín hjá sér og fá þá jafnvel að hafa þau hjá sér heilu og hálfu skólafríin, eins og vetrarfrí, jólafrí, páskafrí og sumarfrí.
Þó eru að sjálfsögðu alltaf á því undantekningar eins og ef "umgengnis" foreldrið vill ekkert með barnið hafa eða barnið á foreldri sem nýtti sér tækni eða eitthvað annað sem gerir það að verkum að "pabbahelgar" eru ekki til staðar........... en það hefur þá verið svoleiðis frá fæðingu barnsins og einstæða móðirin er undir það búin að þurfa að standa á eigin fótum og er það oftar en ekki hennar val að hafa hlutina á þennan hátt.
Mér hins vegar var hent inn í þennan heim einstæðra foreldra fyrir ári síðan.
Ég var allt í einu orðin einstæð móðir með tvö börn!!!
Mér finnst ennþá að þetta sé allt saman, svindl svik og prettir..... allt frá upphafi til enda.......
En núna er ég sem sagt að upplifa ennþá enn eitt svindlið ......... ég er einstæð móðir með tvö börn og engar "pabbahelgar"!!!!!
Ekki það að ég elska börnin mín út af lífinu og vil allt fyrir þau gera. En við hefðum öll gott af því að fá smá pásu frá hvort öðru........ já t.d. svona eins og einu sinni í mánuði eða svo!!!!
Mér finnst að til þess að ég geti komið undir mig fótunum aftur..... lifað lífinu....... því það ætla ég mér að gera bæði fyrir mig, börnin mín og alla sem eru í kringum mig ....... þá þarf ég að komast út og hitta fólk.......nýtt fólk........ fá innblástur í það hvernig ég geti byggt mér nýtt líf........ smíðað það á þeim góða grunni sem ég hef í okkar litlu fjölskyldu.
Með því að sitja heima gerist ekki neitt!!!! Nema jú ég sef og hangi og verð þunglynd og sef aðeins meira og horfi smá á sjónvarpið og hangi smá meira og sef og sef og sef!!!!
Það má kannski segja að ég ætti þá bara að drífa mig út á daginn þegar börnin eru í skólanum og leita að fólki til að tala við og eiga "fullorðins" samtöl og umræður.
En hver er heima á daginn???? Enginn........ það eru allir að vinna!!!! Þannig að "minn fullorðins tími" fer þá fram á kvöldin og um helgar.
Þá þarf ég að finna pössun.
Ég veit að börnin mín eru orðin stór og eru alveg einstaklega dugleg börn og geta séð vel um sig sjálf, betur en margir jafnaldrar þeirra......... en maður skilur þau ekki eftir ein heima langt fram á kvöld eða fram á nótt.
Ég er svo lánsöm að búa í alveg æðislegu "fjölskylduhúsi" þannig að ef skóinn kreppir og ég þarf á því að halda þá er lítið mál að opna hurðir á milli hæða svo börnin séu ekki "alein" heima.
Ég veit að það eru til svona stuðningsfjölskyldur eða "heimili" fyrir börn sem eru fötluð. Fara börnin þangað einu sinni í mánuði jafnvel oftar, fer það eftir hverju tilfelli fyrir sig. Er tilgangurinn með þessum helgarheimsóknum að barnið fái pásu frá foreldrum sínum og að foreldrarnir fái pásu frá börnunum!!!! Þar sem börnin eru örugg og foreldrarnir eru öruggir um börnin sín. Fastur punktur sem hægt er að skipuleggja út frá. Bara gott fyrir alla aðila sem hlut eiga að máli.
Afhverju er ekki eitthvað svona stuðningsbatterý fyrir börn sem hafa misst foreldra sína???? Þetta er svo skrítið...... einhvern veginn málefni sem enginn talar um en allir vita að eru til staðar...... börn sem hafa misst annað eða jafnvel bæði foreldri sín.
Það er eins og öllum finnist bara eðlilegt að eftirlifandi foreldrið finni bara útúr þessu og reddi þessu alveg örugglega einhvernveginn sjálfur.......... það eru bara ekki allir eins lánsamir og ég að búa í "fjölskylduhúsi".
Þar fyrir utan er ég nú bara þeirrar skoðunar að þetta eru nú einu sinni mín börn og ég get ekki hugsað mér að vera endalaust að biðja um að þau megi vera hér eða þar....... það gerir þeim heldur ekkert gott!!!!!
Vá hvað ég get röflað í dag............ en þetta rennur bara útúr puttunum á mér og ég gæti sko alveg haldið áfram........ en er hætt í bili!!!!
En ég verð að segja það að ég væri alveg til í "pabbahelgar"......... bara svona öðru hvoru!!!!
Af því að allt í einu gerðist það fyrir einu ári síðan að ég komst í hóp einstæðra mæðra! Það var vissulega ekki planið, frekar en hjá mörgum öðrum einstæðum mæðrum hér á jörð.
En það þarf tvo til að búa til barn og þar af leiðandi, þrátt fyrir alla tækni nútímans, er það í flestum tilfellum svoleiðis að til staðar er bæði móðir og faðir.
Þegar svo leiðir foreldranna skilja þá endar það í flestum tilfellum svoleiðis að börnin verða eftir hjá öðru foreldrinu, oftar en ekki móðurinni, þó það sé ekki algilt og maður heyrir sífellt meira um að börnin séu hjá föður sínum og jafnvel að forræðið sé svo svakalega flott að börnin skiptast til að búa hjá foreldrunum, viku jafnvel hálfan mánuð í senn.
Stundum er það að sjálfsögðu svoleiðis að aðstæður bjóða ekki uppá að börnin geti verið hjá "umgengnis" foreldrinu aðra hvora helgi eða viku í senn, t.d. ef viðkomandi aðili býr í öðrum landshluta eða öðru landi.
Þó ber að athuga það að í langflestum tilfellum er "umgengnis" foreldrið mjög viljugt til að hafa börnin sín hjá sér og fá þá jafnvel að hafa þau hjá sér heilu og hálfu skólafríin, eins og vetrarfrí, jólafrí, páskafrí og sumarfrí.
Þó eru að sjálfsögðu alltaf á því undantekningar eins og ef "umgengnis" foreldrið vill ekkert með barnið hafa eða barnið á foreldri sem nýtti sér tækni eða eitthvað annað sem gerir það að verkum að "pabbahelgar" eru ekki til staðar........... en það hefur þá verið svoleiðis frá fæðingu barnsins og einstæða móðirin er undir það búin að þurfa að standa á eigin fótum og er það oftar en ekki hennar val að hafa hlutina á þennan hátt.
Mér hins vegar var hent inn í þennan heim einstæðra foreldra fyrir ári síðan.
Ég var allt í einu orðin einstæð móðir með tvö börn!!!
Mér finnst ennþá að þetta sé allt saman, svindl svik og prettir..... allt frá upphafi til enda.......
En núna er ég sem sagt að upplifa ennþá enn eitt svindlið ......... ég er einstæð móðir með tvö börn og engar "pabbahelgar"!!!!!
Ekki það að ég elska börnin mín út af lífinu og vil allt fyrir þau gera. En við hefðum öll gott af því að fá smá pásu frá hvort öðru........ já t.d. svona eins og einu sinni í mánuði eða svo!!!!
Mér finnst að til þess að ég geti komið undir mig fótunum aftur..... lifað lífinu....... því það ætla ég mér að gera bæði fyrir mig, börnin mín og alla sem eru í kringum mig ....... þá þarf ég að komast út og hitta fólk.......nýtt fólk........ fá innblástur í það hvernig ég geti byggt mér nýtt líf........ smíðað það á þeim góða grunni sem ég hef í okkar litlu fjölskyldu.
Með því að sitja heima gerist ekki neitt!!!! Nema jú ég sef og hangi og verð þunglynd og sef aðeins meira og horfi smá á sjónvarpið og hangi smá meira og sef og sef og sef!!!!
Það má kannski segja að ég ætti þá bara að drífa mig út á daginn þegar börnin eru í skólanum og leita að fólki til að tala við og eiga "fullorðins" samtöl og umræður.
En hver er heima á daginn???? Enginn........ það eru allir að vinna!!!! Þannig að "minn fullorðins tími" fer þá fram á kvöldin og um helgar.
Þá þarf ég að finna pössun.
Ég veit að börnin mín eru orðin stór og eru alveg einstaklega dugleg börn og geta séð vel um sig sjálf, betur en margir jafnaldrar þeirra......... en maður skilur þau ekki eftir ein heima langt fram á kvöld eða fram á nótt.
Ég er svo lánsöm að búa í alveg æðislegu "fjölskylduhúsi" þannig að ef skóinn kreppir og ég þarf á því að halda þá er lítið mál að opna hurðir á milli hæða svo börnin séu ekki "alein" heima.
Ég veit að það eru til svona stuðningsfjölskyldur eða "heimili" fyrir börn sem eru fötluð. Fara börnin þangað einu sinni í mánuði jafnvel oftar, fer það eftir hverju tilfelli fyrir sig. Er tilgangurinn með þessum helgarheimsóknum að barnið fái pásu frá foreldrum sínum og að foreldrarnir fái pásu frá börnunum!!!! Þar sem börnin eru örugg og foreldrarnir eru öruggir um börnin sín. Fastur punktur sem hægt er að skipuleggja út frá. Bara gott fyrir alla aðila sem hlut eiga að máli.
Afhverju er ekki eitthvað svona stuðningsbatterý fyrir börn sem hafa misst foreldra sína???? Þetta er svo skrítið...... einhvern veginn málefni sem enginn talar um en allir vita að eru til staðar...... börn sem hafa misst annað eða jafnvel bæði foreldri sín.
Það er eins og öllum finnist bara eðlilegt að eftirlifandi foreldrið finni bara útúr þessu og reddi þessu alveg örugglega einhvernveginn sjálfur.......... það eru bara ekki allir eins lánsamir og ég að búa í "fjölskylduhúsi".
Þar fyrir utan er ég nú bara þeirrar skoðunar að þetta eru nú einu sinni mín börn og ég get ekki hugsað mér að vera endalaust að biðja um að þau megi vera hér eða þar....... það gerir þeim heldur ekkert gott!!!!!
Vá hvað ég get röflað í dag............ en þetta rennur bara útúr puttunum á mér og ég gæti sko alveg haldið áfram........ en er hætt í bili!!!!
En ég verð að segja það að ég væri alveg til í "pabbahelgar"......... bara svona öðru hvoru!!!!
Frú Megabeib
Takk fyrir kveðjuna mín megin. Þótti vænt um hana. Þetta er rétt hjá þér. Ég ''rambaði'' inn á síðuna þína um daginn. Man ekki hvernig ég fann þig. Þú ert ein af þessum áhugaverðu... á eftir að átta mig á afhverju.
En að færslunni þinni: þetta er athyglisverð spurning sem þú kastar þarna fram. Afhverju er ekki til svipað system fyrir börn sem misst hafa foreldra sína?
Ég vona að það sé ekki málið hér.. það er að börnin þín hafi misst föður sinn. En mér dettur í hug Félagsþjónustan. Hvert bæjarfélag (jafnvel hverfi) hafa félagsþjonustu og þangað getur fólk leitað ef einhvers konar erfiðleikar herja á fjölskylduna.
Ég er einmitt að fara á fund´i fyrramálið hjá félagsþjónustunni í Árbæ/Grafarholti varðandi liðveislu fyrir guttann minn. Ef þú ekki veist, þá er liðveisla þar sem manneskja er fengin til að taka barnið x marga tíma á viku og gera eitthvað með því; fara í sund, bíó, Kringluna eða what ever krakkanum þykir gaman að gera. Fyrir þetta er auðvitað borgað skítur á priki eins og þú getur ímyndað þér. Persónulega myndi ég ekki þora að gera þetta, held ég nema með manneskju sem ég þekki og ég hef eina sem ætlar að taka þetta að sér.
Það sem ég er að pæla er, hvort félagsþjónustan bjóði upp á einhvers konar þjónustu sem þú gætir nýtt þér. T.d. stuðningsfjölskyldu, þangað sem börnin þín gætu farið eina til tvær helgar í mánuði. Stuðningsfjölskyldan getur þess vegna verið amman eða afinn.
Nú ætla ég að adda þér inn í favourite eins og ég ætlaði að gera um daginn þegar ég fann þig, en gleymdi því svo aftur. Svo takk fyrir að gera vart við þig mín megin.
Kveðja,
Elsa Dögg
Knús á þig mín kæra.
ps
veit ekki hvort þú veist að við erum stuðningfjölskylda fyrir snót sem ég "erfði" úr gömlu vinnunni minni. Mamma hennar (kúrdi alin upp í dk= menningarárekstrar í allar áttir) er ein með þroskaheft barn og nú er hún búin á limminu eftir brjálaða baráttu við fordóma og þungt kerfi síðustu 17 árin, ömurlegt. Ég geri ráð fyrir að taka við henni eftir morgunndaginn og ég veit sannarlega ekki hve lengi eða hverng það verður ofan í lokaverkefnið og BT á Ísl.
kveðja og gangi þér vel
Þórunn