Enn einn undarlegur dagur!!!!
25. nóvember 2008 klukkan 00:55
Þann 23. nóvember 2007 var undarlegasti dagur sem ég hef lifað, það var dagurinn sem maðurinn minn var jarðsettur.
Mikið er þetta líf undarlegt.
Það er liðið heilt ár!!!! Hvernig má þetta vera???
Vildi að ég ætti eins og eina ósk......... bara eina einustu ósk.......
Frú Megabeib
Rosalega er rósahjartað fallegt, man þegar þú bloggaðir um það. Fannst það einmitt gott dæmi um sköpunarhæfileika þína.
Ég gleymi aldrei þegar þú hjálpaðir Ingunni og þar með mér með burkuna!!! Það var ekkert smá frábær hjálp. Rakst á myndir af fyrirbærinu í gær vegna bloggs sem ég ætla að gera í dag. Fyrir nákvæmlega fimm árum fæddist kraftaverkabarn fjölskyldunnar. Þar rættist óskin okkar.
Elsku Linda æðsta óskin þín getur ekki ræst en mundu að í kringum þig er fullt af möguleikum fyrir börnin ykkar og þig. Leyfðu þér að taka á móti gleðinni því hún á að fá sitt pláss eins og sorgin. Þess óska ég þér til handa.
Kærleiksknús frá Alsskolepigen ;)
Knús á ykkur.
Dísa
óska ykkur alls hins besta.
K.kv. D
Heilt ár, sem er búið að taka sinn toll. Vildi gjarnan eins og hinar eiga eins og eina ósk til að veita þér, en því miður... Sendi þér í staðinn risaknús og segi þér í leiðinni að mér finnst þú sko heldur betur búin að standa þig eins og hetja.
Kv. Begga
Eitthvað erum við samtengdar í dag, því ég var búin að skrifa kveðju til þín hér, rétt áður en þú birtist mín megin. En ég gleymdi að setja inn staðfestingartölurnar, svo kveðjan datt út aftur.
En þetta vildi ég sagt hafa:
Ég get ekki uppfyllt óskina þína frekar en aðrir. En ég get átt óskir sjálf. Þér og fallegu, duglegu börnunum þínum til handa.
Ég óska þess að einn daginn upplifið þið fullkomna sátt í hjartanu. Frið og sátt og fullvissu um að allt hafi tilgang.
Ég óska þess að sorgin muni hörfa og að einn góðan veðurdag í ekki svo mjög fjarlægri framtíð, munu minningarnar aðeins vekja hlátur og gleði.
Ég óska þess að allt sem er okkur æðra og máttugra, styrki ykkur.
kveðja, Jóna Á.