Datt í gang.........
29. nóvember 2008 klukkan 02:11
.......... með að taka til klukkan að ganga tólf!!! Finnst ykkur þetta í lagi?????
Það væri kannski í lagi ef það væri á hádegi en ekki miðnætti!!!!!
Og hvað var ég að taka til.......... já maður spyr sig!!!
Datt það allt í einu í hug að ég þyrfti NAUÐSYNLEGA að taka til í geymslunni hérna á uppi....... þarf að finna eins og eitt stk. kross til að setja á leiðið....... á hann til og hann er týndur innan um draslið þarna inni......... ætla að athuga hvort ég get ekki fundið hann áður en ég þarf að fara að kaupa nýjann kross....... eða leigja hann!!!
Fann í leiðinni fullt af fötum sem þarf að gera við..... saumspretta hér og saumspretta þar....... reyndar fór ég í gegnum bunkann um daginn og ætlaði að vera ábyggileg móðir og laga einhverjar buxur af einkasyninum ........ en þegar ég komst að því að hann er vaxinn uppúr þeim, þá ákvað ég að gefa þær bara í Rauða krossinn..... það hlýtur einhver að vera voðalega duglegur þar sem nennir að gera við saumsprettur!!!
Fann líka topp sem ég hafði saumað mér fyrir eitt Þorrablótið forðum.......... fór í hann........ og svo sprangaði ég hérna um íbúðina og dillaði mér framan í krakkana (einmitt þau voru ekki farin að sofa....... voru ekki alveg að fatta það að klukkan væri að verða miðnætti, móðir þeirra var jú í fullu fjöri...... en ekki eins og slytti fyrir framan sjónvarpið aldrei þessu vant!!!)....... og sagði við þau að þetta væri sko alger "haba haba" toppur!!!
Þeim fannst ég fyndin, alveg dásamlegt að þau eru ekki orðin nógu gömul ennþá til að finnast móðir sín einstaklega hallærisleg!!!!
Nema hvað að eitt leiddi af öðru og upp spunnust umræður....... meðal annars hvort ég ætlaði að fá mér nýjann mann!!!!
Hmmmmm....... hvernig á maður að svara þessu????
Er búin að vera að velta þessu fyrir mér undanfarið........ þetta er dáldið mikið flókið mál......... verð að segja það!!!
Það er ekki eins og ég hafi skilið og standi núna uppi makalaus.
Ég elska hann Ása minn alveg endalaust..... út fyrir endimörk alheimsins!!!
EN......ég ætla ekki að verða eins og eldri frúin í bakhúsinu sem varð ekkja fyrir 100 árum síðan og er búin að lifa lífinu bítandi á jaxlinn síðan.
Mig langar ekkert að vera ein það sem eftir er.
Hversu lengi bíður maður? Þangað til maður er tilbúinn? Og hvenær er maður tilbúinn? Maður spyr sig!!!!
Þetta er flókið.
Mér líður eins og ég sé að halda framhjá ef ég hugsa til þess að láta mér detta í hug að velta því kannski fyrir mér að svo mikið sem knúsa annan karlmann en eiginmann minn!!!! .......... og ég hef aldrei og myndi aldrei halda framhjá manninum mínum!!!!! En Ási minn er farinn frá mér og kemur ekki aftur hversu heitt sem ég óska þess!!!!
Ég væri til í félaga........ ég þarfnast þess að vera með einhverjum fullorðnum karlmanni sem skilur mig og getur tekið utan um mig......... því það eru sko ekki allir sem ég hleypi inn fyrir víggirtann varnargarð minn.......
Langar að hafa einhvern til að spjalla við, hlæja með, gráta hjá og kúra við.......... er þetta til of mikils mælst???
Svo eru það svikin........
Mér finnst eins og ég sé að svíkja Ása minn, börnin mín, fjölskylduna mína, fjölskylduna hans, vinina okkar. Hin stærstu svik sem hægt er að gera!!!
Nema hvað umræðan fór fram í glettni og gráti....... reyndi ég að hafa þetta létt, þó með alvarlegum undirtón ........... svona eins og til að sýna börnunum framá að það væri alveg eðlilegt að mamma þeirra eignaðist kannski í framtíðinni mann/vin sem væri ekki pabbi þeirra......... þetta var líka erfitt......... sá að þau hugsuðu mikið...........
Einkasonurinn fór að tannbursta sig, dóttirin var komin í rúmið og sofnuð. Kom hann svo inn í geymsluna þar sem móðirin stóð á haus í "haba haba" bolnum og gramsaði í gersemum.
Hann spurði mjög alvarlegur:"mamma ætlar þú að fá þér nýjann mann"??
Ég svaraði honum því að það vissi ég ekki, en maður vissi aldrei........ hvað honum fyndist eiginlega um það.
Hann svaraði mér að það væri allt í lagi.
Ég gekk pínulítið á hann og sagð að ég myndi aldrei "fá mér" nýjann mann/vin nema sem væri góður við þau og mig.........
Hann spurði þá hvort ég ætti ekki nóg af vinum......... ég játti því að sjálfsögðu ....... en sagði að þetta væri öðruvísi vinur (hvernig í ósköpunum á maður að útskýra þetta????).
Ég spurði hann þá að því hvort honum þætti það óþægilegt að hugsa til þess afþví að það væri ekki pabbi hans og svoleiðis.
Þá sagði hann þessi elska...... hann er alveg yndislegur:" vildi pabbi ekki að þú værir hamingjusöm? Svo ef að nýr maður/vinur gerir þig hamingjusama þá er það alveg eins og pabbi myndi vilja hafa það"...... "og ef hann er góður við okkur og þig, þá gerir hann þig hamingjusama og þá er allt í lagi!"
Ég á ekki til þau orð til að lýsa því hvað mér finnst hann frábær, æðislegur, niðri á jörðinni, raunsær, skynsamur og yndislega yndislegur drengur.....
......... og hann er bara 13 ára!!!!!
Það væri kannski í lagi ef það væri á hádegi en ekki miðnætti!!!!!
Og hvað var ég að taka til.......... já maður spyr sig!!!
Datt það allt í einu í hug að ég þyrfti NAUÐSYNLEGA að taka til í geymslunni hérna á uppi....... þarf að finna eins og eitt stk. kross til að setja á leiðið....... á hann til og hann er týndur innan um draslið þarna inni......... ætla að athuga hvort ég get ekki fundið hann áður en ég þarf að fara að kaupa nýjann kross....... eða leigja hann!!!
Fann í leiðinni fullt af fötum sem þarf að gera við..... saumspretta hér og saumspretta þar....... reyndar fór ég í gegnum bunkann um daginn og ætlaði að vera ábyggileg móðir og laga einhverjar buxur af einkasyninum ........ en þegar ég komst að því að hann er vaxinn uppúr þeim, þá ákvað ég að gefa þær bara í Rauða krossinn..... það hlýtur einhver að vera voðalega duglegur þar sem nennir að gera við saumsprettur!!!
Fann líka topp sem ég hafði saumað mér fyrir eitt Þorrablótið forðum.......... fór í hann........ og svo sprangaði ég hérna um íbúðina og dillaði mér framan í krakkana (einmitt þau voru ekki farin að sofa....... voru ekki alveg að fatta það að klukkan væri að verða miðnætti, móðir þeirra var jú í fullu fjöri...... en ekki eins og slytti fyrir framan sjónvarpið aldrei þessu vant!!!)....... og sagði við þau að þetta væri sko alger "haba haba" toppur!!!
Þeim fannst ég fyndin, alveg dásamlegt að þau eru ekki orðin nógu gömul ennþá til að finnast móðir sín einstaklega hallærisleg!!!!
Nema hvað að eitt leiddi af öðru og upp spunnust umræður....... meðal annars hvort ég ætlaði að fá mér nýjann mann!!!!
Hmmmmm....... hvernig á maður að svara þessu????
Er búin að vera að velta þessu fyrir mér undanfarið........ þetta er dáldið mikið flókið mál......... verð að segja það!!!
Það er ekki eins og ég hafi skilið og standi núna uppi makalaus.
Ég elska hann Ása minn alveg endalaust..... út fyrir endimörk alheimsins!!!
EN......ég ætla ekki að verða eins og eldri frúin í bakhúsinu sem varð ekkja fyrir 100 árum síðan og er búin að lifa lífinu bítandi á jaxlinn síðan.
Mig langar ekkert að vera ein það sem eftir er.
Hversu lengi bíður maður? Þangað til maður er tilbúinn? Og hvenær er maður tilbúinn? Maður spyr sig!!!!
Þetta er flókið.
Mér líður eins og ég sé að halda framhjá ef ég hugsa til þess að láta mér detta í hug að velta því kannski fyrir mér að svo mikið sem knúsa annan karlmann en eiginmann minn!!!! .......... og ég hef aldrei og myndi aldrei halda framhjá manninum mínum!!!!! En Ási minn er farinn frá mér og kemur ekki aftur hversu heitt sem ég óska þess!!!!
Ég væri til í félaga........ ég þarfnast þess að vera með einhverjum fullorðnum karlmanni sem skilur mig og getur tekið utan um mig......... því það eru sko ekki allir sem ég hleypi inn fyrir víggirtann varnargarð minn.......
Langar að hafa einhvern til að spjalla við, hlæja með, gráta hjá og kúra við.......... er þetta til of mikils mælst???
Svo eru það svikin........
Mér finnst eins og ég sé að svíkja Ása minn, börnin mín, fjölskylduna mína, fjölskylduna hans, vinina okkar. Hin stærstu svik sem hægt er að gera!!!
Nema hvað umræðan fór fram í glettni og gráti....... reyndi ég að hafa þetta létt, þó með alvarlegum undirtón ........... svona eins og til að sýna börnunum framá að það væri alveg eðlilegt að mamma þeirra eignaðist kannski í framtíðinni mann/vin sem væri ekki pabbi þeirra......... þetta var líka erfitt......... sá að þau hugsuðu mikið...........
Einkasonurinn fór að tannbursta sig, dóttirin var komin í rúmið og sofnuð. Kom hann svo inn í geymsluna þar sem móðirin stóð á haus í "haba haba" bolnum og gramsaði í gersemum.
Hann spurði mjög alvarlegur:"mamma ætlar þú að fá þér nýjann mann"??
Ég svaraði honum því að það vissi ég ekki, en maður vissi aldrei........ hvað honum fyndist eiginlega um það.
Hann svaraði mér að það væri allt í lagi.
Ég gekk pínulítið á hann og sagð að ég myndi aldrei "fá mér" nýjann mann/vin nema sem væri góður við þau og mig.........
Hann spurði þá hvort ég ætti ekki nóg af vinum......... ég játti því að sjálfsögðu ....... en sagði að þetta væri öðruvísi vinur (hvernig í ósköpunum á maður að útskýra þetta????).
Ég spurði hann þá að því hvort honum þætti það óþægilegt að hugsa til þess afþví að það væri ekki pabbi hans og svoleiðis.
Þá sagði hann þessi elska...... hann er alveg yndislegur:" vildi pabbi ekki að þú værir hamingjusöm? Svo ef að nýr maður/vinur gerir þig hamingjusama þá er það alveg eins og pabbi myndi vilja hafa það"...... "og ef hann er góður við okkur og þig, þá gerir hann þig hamingjusama og þá er allt í lagi!"
Ég á ekki til þau orð til að lýsa því hvað mér finnst hann frábær, æðislegur, niðri á jörðinni, raunsær, skynsamur og yndislega yndislegur drengur.....
......... og hann er bara 13 ára!!!!!
Frú Megabeib
og bara til að staðfesta það sem þú veist nú þegar,....þá er sonur þinn ótrúlega klókur
knús og kossar
Gleðilega aðventu..
Auður
Glæsileg pæling hjá ykkur, erfið en svo nauðsynleg. Sönn orð hjá syninum. Klár strákur :)
Varðandi tilfinninguna um svik. Hefur þú spurt þig hvað þér finndist ef um væri að ræða aðra snót en þig?
Kærar kveðjur frá Als
Knús í hús, Begga
sammála Guðrúnu... hvað myndir þú hugsa um vinkonu þina sem stæði í sömu sporum? á erfitt með að trúa að fólkið í kringum þig uppfatti þetta sem svik... og alveg yndisleg börn sem þu átt :)
k. kv. D
Þegar börn hugsa þá er það alltaf af svo mikilli einlægni og einmitt eins og hann segir.. ef hann er góður við þig og okkur þá verðum við öll hamingjusöm.
Bara að segja þér þá veit ég um eina konu sem var á svipuðum sporum og vissi ekki hvað hún átti að gera og hvort hún átti að fá sér annan maka eða ekki... hvort hún væri að svikja alla í kringum sig..Hætti svo að hugsa út í það.. skráði sig í gönguklúbb hjá einhverju félagi sem fer í svona fjallagönguferðir og viti menn.. þar kynntust hún öðrum manni og eru hamingjusöm í dag....maður þarf ekki endilega að fara á djammið og langt frá því að leita.. en skil þig mjög vel.. það er gaman að daðra... um að gera nóg og mikið af því....
Knús til þín...
Risaknús héðan úr Frederiksgaard
Þú verður bara að treysta á fólkið í kringum þig. Treysta því að þau treysti þér til að ákveða og finna hvenær rétti tíminn kemur.
Hann kemur þegar hann kemur elskan mín. Þú munt vita það.
Haltu fast í fullorðinslega strákinn þinn. Hann er yndislegur.
Góðar pælingar og gildar... sjáumst í göngunni á morgun..
Knús á þig og yndislegu börnin þín.
Dísa