Ekki - fundur
04. desember 2008 klukkan 14:26
Í kvöld er Ekki - fundur.
Þar komum við saman nokkrar konur sem höfum verið svo óheppnar að missa mennina okkar.
Fyrir ári síðan spurði ég prestinn minn að því hvort það gæti verið að ég væri ein í heiminum....... hvort það væru ekki einhverjar aðrar konur sem væru búnar að ganga í gengum þetta ógeð........ einhverjar konur sem gætu miðlað mér af reynslu sinni, þannig að ég þyrfti ekki að finna upp hjólið aftur!!!!
Fyrir utan það að mér fannst ég þekkja svo margar sem voru að verða ekkjur um svipað leiti og ég.
Úr því varð Ekki hópurinn.
Mikið er gott að koma og hitta aðrar konur sem eru í sömu sporum og maður sjálfur........ kannski ekki sömu sporum en allaveg hafa upplifað þennan missi alveg eins og ég.
Konurnar eru á mismunandi stöðum í sínum sorgarferli og er það líka gott......... þá getur maður nýtt sér hvað þær hafa fram að færa og jafnvel lagt eitthvað til málanna til að hjálpa til baka.
Við erum mismunandi einstaklingar á mismunandi aldri og misstum mennina okkar á mismunandi hátt.
Við eigum það eitt sameiginlegt að vera ekkjur.
Þetta orð ekkja var mikið rætt í einu af fyrstu skiptunum sem við hittumst. Fannst þeim alveg vonlaust að vera kölluð ekkja og þær voru of ungar til að vera ekkja og það voru bara gamlar gráhærðar konur sem voru ekkjur og vildu að sjálfsögðu ekki vera ekkjur.
Mér leið ekki svona........ að sjálfsögðu vildi ég ekki vera ekkja.......... ég meina hver vill það???? En ég var svo stolt af því að vera konan hans Ása míns, (enda giftist ég manninum tvisvar), að ég var ekki minna stolt af því að vera ekkjan hans Ása!!!
Úr því varð að það mátti alls ekki kalla þennan hitting okkar kvennanna Ekkjufund.......... þar sem þær hinar vildu ekki vera kallaðar ekkjur, þó svo að í hörðum veruleikanum séu það......... svo ég fór að kalla þetta Ekki ekkjufund.........
........... núna köllum við þetta bara Ekki-fund!!!!!
Þar komum við saman nokkrar konur sem höfum verið svo óheppnar að missa mennina okkar.
Fyrir ári síðan spurði ég prestinn minn að því hvort það gæti verið að ég væri ein í heiminum....... hvort það væru ekki einhverjar aðrar konur sem væru búnar að ganga í gengum þetta ógeð........ einhverjar konur sem gætu miðlað mér af reynslu sinni, þannig að ég þyrfti ekki að finna upp hjólið aftur!!!!
Fyrir utan það að mér fannst ég þekkja svo margar sem voru að verða ekkjur um svipað leiti og ég.
Úr því varð Ekki hópurinn.
Mikið er gott að koma og hitta aðrar konur sem eru í sömu sporum og maður sjálfur........ kannski ekki sömu sporum en allaveg hafa upplifað þennan missi alveg eins og ég.
Konurnar eru á mismunandi stöðum í sínum sorgarferli og er það líka gott......... þá getur maður nýtt sér hvað þær hafa fram að færa og jafnvel lagt eitthvað til málanna til að hjálpa til baka.
Við erum mismunandi einstaklingar á mismunandi aldri og misstum mennina okkar á mismunandi hátt.
Við eigum það eitt sameiginlegt að vera ekkjur.
Þetta orð ekkja var mikið rætt í einu af fyrstu skiptunum sem við hittumst. Fannst þeim alveg vonlaust að vera kölluð ekkja og þær voru of ungar til að vera ekkja og það voru bara gamlar gráhærðar konur sem voru ekkjur og vildu að sjálfsögðu ekki vera ekkjur.
Mér leið ekki svona........ að sjálfsögðu vildi ég ekki vera ekkja.......... ég meina hver vill það???? En ég var svo stolt af því að vera konan hans Ása míns, (enda giftist ég manninum tvisvar), að ég var ekki minna stolt af því að vera ekkjan hans Ása!!!
Úr því varð að það mátti alls ekki kalla þennan hitting okkar kvennanna Ekkjufund.......... þar sem þær hinar vildu ekki vera kallaðar ekkjur, þó svo að í hörðum veruleikanum séu það......... svo ég fór að kalla þetta Ekki ekkjufund.........
........... núna köllum við þetta bara Ekki-fund!!!!!
Frú Megabeib
kekki kveðjur
Anna panna
Af mér: var að klára að setja í möppurnar, nú er það bjúdý slíp og svo skverar maður sér í andlitið og skilar af sér. Ekki málið :)
Knús
k. kv.
Sá lærir sem lifir