Doði..........
27. janúar 2009 klukkan 00:52
Það er margt sem ruggar bátnum hjá mér þessa dagana!!!
Ég er búin að taka meðvitaða ákvörðun um að fylgjast ekki með þjóðmálunum........ af þeirri einföldu ástæðu að ég hef ekki orku í að setja mig inn í þetta allt saman........ hver er hvað, afhverju þetta er svona eða hinsegin....... kosningar eða ekki kosningar........ útrásarvíkinar og bla bla bla...... fæ að vita það nauðsynlegasta ef ég legg mig niður við að hlusta á fólk þegar það er að tala saman......
Ég veit alveg að mér kemur þetta við........ eins og öllum öðrum á Íslandi....... en ég er bara búin að taka þá ákvörðun að hafa ekki skoðun á þessu máli....... og það fer dáldið í taugarnar á mörgum!!! En ég læt það ekki slá mig út af laginu......... held bara ennþá mínu striki og veit ekki neitt!!!!
Meira segja þegar mestu lætin voru þarna fyrir framan Alþingi..... var það ekki í síðustu viku..... þá hélt ég í alvöru þegar fólk byrjaði að tala um óeirðirnar að það væri að tala um ástandið á Gaza eða einhversstaðar úti í heimi!!!!
Þá er ég bara fréttaljóska!!!! Kann ekkert, veit ekkert og hef á því enga skoðun!!!!
En frétti þó af því að blessaður forsætisráðherrann hefði greinst með krabbamein........ og þegar ég heyrði að þetta var eins krabbamein og Ási minn var með......... shitt....... þá fór ég aðeins að leggja við hlustir!!!
Því þegar við fengum að vita að Ási væri með þennan viðbjóð inni í sér....... skelltist bara í lás hjá frúnni og alger afneitun fór í gang....... þetta gat ekki verið að koma fyrir mig/okkur!!!!
Ég man þegar við sátum og læknirinn sagði okkur að sýnin sem þeir hefðu tekið úr vélindanu bentu til þess að þetta væri krabbamein........ og væntanlega væri þetta illkynja......... ég man það hvað heimurinn hrundi..... eða ........ hvernig ætli sé hægt að lýsa þessu........ það var eins og ég byrjaði að detta...... svona eins og í draumi þegar maður fellur fram af háu bjargi........ aftur fyrir mig....... bara í frjálsu falli!!!! Dísús...... konan gat ekki verið að segja að maðurinn MINN væri með krabbamein......... hann hafði bara farið inn á spítala til að láta skoða þennan blóðtappa sem var í löppinni á honum....... og jú svo var hann eitthvað blóðlítill.......... en krabbamein!!!! Ég hafði aldrei þekkt neinn sem hafði fengið þennan dóm...... illkynja krabbamein!!!! Ég man að ég hélt áfram að falla í frjálsu falli........ þangað til ég komst að því að ég þyrfti að pissa!!!!
Fór fram á klósett...... allt gekk í bylgjum...... eins og ég væri að labba í jellýi........ þegar ég svo kom til baka þá voru þær (því það var hjúkka með lækninum)..... fullar af hluttekningu í framan........ ég gat nú ekki skilið það....... þar sem þetta gat ekki verið að gerast!!!! Mér var boðið tissjú....... ég þurfti ekki á því að halda þar sem ég þurfti ekkert að gráta........ þar sem þetta var bara ógeðsleg martröð og ég hlyti að fara að vakna!!!! ....... ég hef oft heyrt fólk lýsa þessu svona........ en að ég ætti einhverntíman eftir að upplifa þetta hafði ég enga trú á......... og tilfinningin var virkilega þessi: draumur, martröð og ég hlyti að fara að vakna!!!!!
Ég held að það sem kom mér í gegnum daginn og næstu daga, vikur og mánuði var alger afneitun sem ég var í ......... þetta gat VIRKILEGA ekki verið að gerast!!!!
Þannig að ég vissi ekkert um þetta krabbamein sem elsku ástin mín hafði fengið........ vissi bara að það var þarna í vélindanu........ en hann þessi elska var búinn að lesa sér til um þetta allt saman...... og ég hefði bara þurft að spyrja hann...... en ég þorði því ekki einusinni!!!! Því ef ég spyrði, ef ég ræddi þetta var möguleiki á því að þetta væri ekki allt saman ógeðis draumur!!!!
Nú veit ég miklu meira um þetta krabbamein........ bara afþví ég er búin að lesa um það í blöðunum undanfarið!!!!
Svo fékk ég þær fréttir í dag að góður vinur minn í DK var að greinast með blóðmergskrabbamein!!!!
Finn að ég er að detta inn í svona doðatilfinningu....... langar ekki neitt........ vill ekki neitt........ langar bara að liggja einhversstaðar og vera ekki til!!!! Allavega í smá tíma!!!!
Mér sem fannst ég vera komin svo langt á veg í sorgarferlinu mínu....... en ég finnst núna að ég sé ekki komin rassgat!!!!
Ég er búin að taka meðvitaða ákvörðun um að fylgjast ekki með þjóðmálunum........ af þeirri einföldu ástæðu að ég hef ekki orku í að setja mig inn í þetta allt saman........ hver er hvað, afhverju þetta er svona eða hinsegin....... kosningar eða ekki kosningar........ útrásarvíkinar og bla bla bla...... fæ að vita það nauðsynlegasta ef ég legg mig niður við að hlusta á fólk þegar það er að tala saman......
Ég veit alveg að mér kemur þetta við........ eins og öllum öðrum á Íslandi....... en ég er bara búin að taka þá ákvörðun að hafa ekki skoðun á þessu máli....... og það fer dáldið í taugarnar á mörgum!!! En ég læt það ekki slá mig út af laginu......... held bara ennþá mínu striki og veit ekki neitt!!!!
Meira segja þegar mestu lætin voru þarna fyrir framan Alþingi..... var það ekki í síðustu viku..... þá hélt ég í alvöru þegar fólk byrjaði að tala um óeirðirnar að það væri að tala um ástandið á Gaza eða einhversstaðar úti í heimi!!!!
Þá er ég bara fréttaljóska!!!! Kann ekkert, veit ekkert og hef á því enga skoðun!!!!
En frétti þó af því að blessaður forsætisráðherrann hefði greinst með krabbamein........ og þegar ég heyrði að þetta var eins krabbamein og Ási minn var með......... shitt....... þá fór ég aðeins að leggja við hlustir!!!
Því þegar við fengum að vita að Ási væri með þennan viðbjóð inni í sér....... skelltist bara í lás hjá frúnni og alger afneitun fór í gang....... þetta gat ekki verið að koma fyrir mig/okkur!!!!
Ég man þegar við sátum og læknirinn sagði okkur að sýnin sem þeir hefðu tekið úr vélindanu bentu til þess að þetta væri krabbamein........ og væntanlega væri þetta illkynja......... ég man það hvað heimurinn hrundi..... eða ........ hvernig ætli sé hægt að lýsa þessu........ það var eins og ég byrjaði að detta...... svona eins og í draumi þegar maður fellur fram af háu bjargi........ aftur fyrir mig....... bara í frjálsu falli!!!! Dísús...... konan gat ekki verið að segja að maðurinn MINN væri með krabbamein......... hann hafði bara farið inn á spítala til að láta skoða þennan blóðtappa sem var í löppinni á honum....... og jú svo var hann eitthvað blóðlítill.......... en krabbamein!!!! Ég hafði aldrei þekkt neinn sem hafði fengið þennan dóm...... illkynja krabbamein!!!! Ég man að ég hélt áfram að falla í frjálsu falli........ þangað til ég komst að því að ég þyrfti að pissa!!!!
Fór fram á klósett...... allt gekk í bylgjum...... eins og ég væri að labba í jellýi........ þegar ég svo kom til baka þá voru þær (því það var hjúkka með lækninum)..... fullar af hluttekningu í framan........ ég gat nú ekki skilið það....... þar sem þetta gat ekki verið að gerast!!!! Mér var boðið tissjú....... ég þurfti ekki á því að halda þar sem ég þurfti ekkert að gráta........ þar sem þetta var bara ógeðsleg martröð og ég hlyti að fara að vakna!!!! ....... ég hef oft heyrt fólk lýsa þessu svona........ en að ég ætti einhverntíman eftir að upplifa þetta hafði ég enga trú á......... og tilfinningin var virkilega þessi: draumur, martröð og ég hlyti að fara að vakna!!!!!
Ég held að það sem kom mér í gegnum daginn og næstu daga, vikur og mánuði var alger afneitun sem ég var í ......... þetta gat VIRKILEGA ekki verið að gerast!!!!
Þannig að ég vissi ekkert um þetta krabbamein sem elsku ástin mín hafði fengið........ vissi bara að það var þarna í vélindanu........ en hann þessi elska var búinn að lesa sér til um þetta allt saman...... og ég hefði bara þurft að spyrja hann...... en ég þorði því ekki einusinni!!!! Því ef ég spyrði, ef ég ræddi þetta var möguleiki á því að þetta væri ekki allt saman ógeðis draumur!!!!
Nú veit ég miklu meira um þetta krabbamein........ bara afþví ég er búin að lesa um það í blöðunum undanfarið!!!!
Svo fékk ég þær fréttir í dag að góður vinur minn í DK var að greinast með blóðmergskrabbamein!!!!
Finn að ég er að detta inn í svona doðatilfinningu....... langar ekki neitt........ vill ekki neitt........ langar bara að liggja einhversstaðar og vera ekki til!!!! Allavega í smá tíma!!!!
Mér sem fannst ég vera komin svo langt á veg í sorgarferlinu mínu....... en ég finnst núna að ég sé ekki komin rassgat!!!!
Frú Megabeib
Har ingen ord, bare et hjerte fuld at varme tanker til dig og dine. Den økonomiske krise kommer og går uanset hvor mange der sætter sig ind i alle deltaljer.Og hvor mange kan egentlig sige, at de ved alt og har den rette mening eller løsning på problemerne?
Kíki hérna inn reglulega og finnst virkilega gaman að lesa bloggið þitt.
En núna er ég bara hálf sorgmædd að lesa það.
Mér finnst þú búin að vera ótrúlega dugleg síðasliðið rúmt ár en ég þekki
þig bara í gegnum þetta blogg.
Haltu áfram að vera dugleg og hlúa að þér og börnunum ykkar Ása og þú
munt komast í gegnum þetta, ég er sanfærð um það.
Mun halda áfram að fylgjast með þér.
Gangi þér vel
kv,
Guðný
Stundum er lífið 1 skref áfram og 3 aftur á bak. En leiðin liggur samt alltaf eftir veginum hvernig sem hann er. Skil tilfinninguna sem þú lýsir, þekki hana, var bara heppnari en þú.
Tekur mig sárt að heyra að vinur þinn hafi greinst með krabbamein. Þessi ógurlegi sjúkdómur er líka að herja á ættingja mína og vini í augnablikinu. Sem betur fer vinnast líka sigrar í þessari miklu barátttu.
Kærleiksknús til þín.
Þrátt fyrir boðaföll lífsins er lífið yndislegt og ástæða til að horfa á birtuna frekar en skuggana.
moi
Það er sérstakt að lesa lýsinguna þína. Á tilfinningunum sem herjuðu á þig við fréttirnar. Afneituninni.
Eftir því sem ég verð eldri því betur geri ég mér grein fyrir því að ekkert okkar getur sagt til um það fyrirfram hvernig við bregðumst við áföllum í lífinu. Ekkert okkar!
Flest erum við uppfull af staðhæfingum um að ''ég myndi nú aldrei gera þetta svona'' eða ''ég myndi sko algjörlega segja þetta'' o.sfrv.
En sannleikurinn er sá að við vitum ekki rassgat um það.
Afneitun er eitthvað sem ég sæi ekki sjálfa mig í en geri mér fullkomlega grein fyrir því að ég veit nákvæmlega ekkert um það.
En þetta var nú smá útúrdúr... smá pælingar hjá mér.
Ekki halda að þú sért styttra á veg komin í sorgarferlinu vegna þessara tilfinninga sem þú finnur núna og eru yfirþyrmandi.
Einhvers konar bakslag kemur í allt bataferli og auðvitað ertu viðkvæmari fyrir svona fréttum en næsti maður sem ekki hefur gengið þrautagönguna ykkar Ása.
Ekki heldur láta þér detta í hug að þú ''megir'' ekki vera viðkvæm og sårbar og lítil í þér. Það er í góðu lagi.
Sendi þér faðmlag og fallegar hugsanir.
Og boðið er fallegt. Ég verð þó að segja að ég gæti ekki réttlætt fyrir sjálfri mér að setjast yfir kaffibolla með þér og röfla yfir titlingaskítnum sem hefur verið að bögga mig undanfarið. Finnst tilhugsunin allt að því hlægileg því hún er svo fáránleg. Ekki tilhugsunin um að setjast yfir kaffibolla með þér.. heldur ÉG að væla í Þ'ER yfir einhverjum lítilvægum smáatriðum.
Ég er glöð að hafa rekist á þig... þú færð mig til að hugsa. Og guð veit að ekki veitir af þessa dagana. I guess I'm in a deep self pity og þú ert sú sem nærð mér upp úr ástandinu inn á milli.
STÓRT faðmlaga frá mér til þín