Sunnudagur 26. ágúst til og með þriðjudagur 28. ágúst
29. janúar 2009 klukkan 22:43
Dagarnir renna dáldið í eitt.
Man ekki hvað gerðist á hvaða degi, man bara að það hentaði mér alls ekki að maðurinn minn væri á spítala!
Mamma og pabbi voru komin heim og það átti að mála þakið á höllinni.
Ég fór með pabba að kaupa málningu
Ég fór með mömmu til ömmu.
Ég fór að versla.
Ferlega fór þetta í taugarnar á mér! Ekki að snattast með þeim, því það er svo gaman að fá að hitta þau aftur. Heldur að Ási minn skuli vera á spítala og geta ekki tekið þátt í þessu með okkur. Okkur fjórum finnst svo gaman að vera saman!
Sunnudagsmorguninn er dagur tvö sem mamma og pabbi eru hérna hjá okkur og við hefðum getað setið og haft það huggulegt í morgunkaffi, eins og okkur finnst svo notalegt.
Í stað þess er maðurinn bara á spítala!!!
Í rannsóknum! Voðalega geta þessir menn endalaust rannsakað fullfrískan manninn!
Það er búið að senda hann í magaspeglun og ómskoðun og taka fullt af blóðprufum.
Þeir eru búnir að komast að því að hann er með blæðandi sár á vélindanu.
Þá er hann kannski ekki alveg fullfrískur, en geta þeir þá ekki bara gert við það? Svo hann geti komið heim til mín!
Gera þeir sér enga grein fyrir því að ég þarf á honum að halda?
Honum leiðist líka alveg heil ósköp.
Ég hef ekki svo mikinn tíma til að vera með honum. Ég man hreinlega ekki hvað ég var að gera svona mikið, en ég var eitthvað að snattast með mömmu og pabba og sinna börnunum.
Ég er þó búin að fara með vinnutölvuna til hans, svo honum leiðist aðeins minna.
Ég get ómögulega verið að hanga á þessum spítala bara til að hanga þar! Jú kannski vera hjá manninum mínum en það er alltaf verið að ná í hann og fara með hann í hinar ýmsu rannsóknir.
En það er allt í lagi, hann er alveg að koma heim til mín. Lít bara á þetta eins og hann sé í vinnunni. Þá hangi ég hvort sem er ekki yfir honum allan daginn.
Sonurinn þarf að leysa verkefni í stærðfræði. Að sjálfsögðu förum við bara með það með okkur upp á spítala. Þá getur Ási minn hjálpað honum við að leysa það. Hann er svo miklu klárari í stærðfræði en ég.
Við hittum fólk. Það eru gestir sem koma og fara.
Ég man að við eina gestina sem komu í heimsókn barst Las Vegas í tal.
Við hjónin horfðum á hvort annað og brostum hringinn, við sögðum þeim frá því að við værum með plan. Við ætluðum að fara til Las Vegas og gifta okkur þegar við ættum 25 ára brúðkaupsafmæli. Við ætluðum að fara "in the little white chapel" og láta Elvis sjálfan gifta okkur. það styttist óðum, ekki væri nema ár síðan að við hefðum endurnýjað heitin okkar, á koparbrúðkaupinu, svo við værum komin í æfingu!
Þeir litu hvor á annan, voru undarlegir á svipinn.
Litu svo á okkur, mér fannst það vera með meðaumkun í svipnum, skildi það ekki!
Ég var svo sannarlega á leiðinni til Las Vegas eftir ellefu og hálft ár með manninum mínum!
Því svo mikið elskaði ég hann að ég gæti gifst honum aftur og aftur og aftur og aftur!!!
Man ekki hvað gerðist á hvaða degi, man bara að það hentaði mér alls ekki að maðurinn minn væri á spítala!
Mamma og pabbi voru komin heim og það átti að mála þakið á höllinni.
Ég fór með pabba að kaupa málningu
Ég fór með mömmu til ömmu.
Ég fór að versla.
Ferlega fór þetta í taugarnar á mér! Ekki að snattast með þeim, því það er svo gaman að fá að hitta þau aftur. Heldur að Ási minn skuli vera á spítala og geta ekki tekið þátt í þessu með okkur. Okkur fjórum finnst svo gaman að vera saman!
Sunnudagsmorguninn er dagur tvö sem mamma og pabbi eru hérna hjá okkur og við hefðum getað setið og haft það huggulegt í morgunkaffi, eins og okkur finnst svo notalegt.
Í stað þess er maðurinn bara á spítala!!!
Í rannsóknum! Voðalega geta þessir menn endalaust rannsakað fullfrískan manninn!
Það er búið að senda hann í magaspeglun og ómskoðun og taka fullt af blóðprufum.
Þeir eru búnir að komast að því að hann er með blæðandi sár á vélindanu.
Þá er hann kannski ekki alveg fullfrískur, en geta þeir þá ekki bara gert við það? Svo hann geti komið heim til mín!
Gera þeir sér enga grein fyrir því að ég þarf á honum að halda?
Honum leiðist líka alveg heil ósköp.
Ég hef ekki svo mikinn tíma til að vera með honum. Ég man hreinlega ekki hvað ég var að gera svona mikið, en ég var eitthvað að snattast með mömmu og pabba og sinna börnunum.
Ég er þó búin að fara með vinnutölvuna til hans, svo honum leiðist aðeins minna.
Ég get ómögulega verið að hanga á þessum spítala bara til að hanga þar! Jú kannski vera hjá manninum mínum en það er alltaf verið að ná í hann og fara með hann í hinar ýmsu rannsóknir.
En það er allt í lagi, hann er alveg að koma heim til mín. Lít bara á þetta eins og hann sé í vinnunni. Þá hangi ég hvort sem er ekki yfir honum allan daginn.
Sonurinn þarf að leysa verkefni í stærðfræði. Að sjálfsögðu förum við bara með það með okkur upp á spítala. Þá getur Ási minn hjálpað honum við að leysa það. Hann er svo miklu klárari í stærðfræði en ég.
Við hittum fólk. Það eru gestir sem koma og fara.
Ég man að við eina gestina sem komu í heimsókn barst Las Vegas í tal.
Við hjónin horfðum á hvort annað og brostum hringinn, við sögðum þeim frá því að við værum með plan. Við ætluðum að fara til Las Vegas og gifta okkur þegar við ættum 25 ára brúðkaupsafmæli. Við ætluðum að fara "in the little white chapel" og láta Elvis sjálfan gifta okkur. það styttist óðum, ekki væri nema ár síðan að við hefðum endurnýjað heitin okkar, á koparbrúðkaupinu, svo við værum komin í æfingu!
Þeir litu hvor á annan, voru undarlegir á svipinn.
Litu svo á okkur, mér fannst það vera með meðaumkun í svipnum, skildi það ekki!
Ég var svo sannarlega á leiðinni til Las Vegas eftir ellefu og hálft ár með manninum mínum!
Því svo mikið elskaði ég hann að ég gæti gifst honum aftur og aftur og aftur og aftur!!!
Frú Megabeib
Kær kvedja
D
knús, Dísa
Ég veit að upprifjun frá þessum tíma getur ekki verið auðveld. En þú þarft greinilega að gera hann upp og ég vona að skrifin séu að veita þér fró. Falleg eru þau.
Knús inn í nóttina Linda mín.
GN
En ég trúi því að skrfia um hlutina hjálpi manni..
Mér þykir ótrúlega vænt um þig krúsan mín..
Elísa
það sem þú ert að gera krefst mikils kjarks. Hversu erfitt sem þetta er þá er þetta liður í "uppferðinni", það er ég viss um. Sumt verður bara að gera til að komast áfram. Þú ert alger hetja elsku Linda, sem ert að takast á við eitt erfiðasta verkefni sem hægt er að leggja fyrir eina manneskju. Þú ert að reyna að krifja til mergjar tilfinningar þínar, ástina, reiðina, sorgina og allt það sem olli þér þessari ólýsanlegu sorg og þjáningu sem síðustu mánuðir hafa borið með sér. Þú ert að ráðast á móti fjallinu núna en ekki hlaupa undan því. Það er góðs viti.
Knús og kram á þig elsku Linda. Gangi þér vel.
Dísa
Elska þig vinkona og risastórt knús til ykkar:O)
kossar og knús Beta
Kolla
Ég veit líka að þú ert búin að fá mörg knús send en held líka að þér veiti ekkert af þeim og sendi þér því slatta af þeim líka.
Kær kveðja, Begga
Ósk
Knus