Þegar tíminn líður virðast minningarnar breytast.

Þess vegna getur maður verið svo óendanlega þakklátur fyrir myndir!

Ég var að skoða myndir um daginn........... myndir af okkur hjónunum......... myndir sem voru teknar af okkur í Osló í apríl 2007........... og myndir sem voru teknar af okkur í október 2007!!!

Það er eins og í lygasögu að það skuli ekki vera nema hálft ár á milli þess að þessar myndir voru teknar.

Ég veit að þetta hljómar kannski fáránlega en .......... mér finnst gott að skoða myndirnar sem voru teknar í október ..... eða kannski ekki gott......... frekar svona kall aftur til veruleikans gott.

Sko.............

Myndirnar sem ég sé svona dags daglega af mínum heittelllllllskaða manni eru myndirnar sem hanga á veggjunum hérna á heimilinu. Brúðarmyndir, myndir af okkur öllum í fjölskyldunni búin að troða okkur í myndavélakassa, myndir frá því við giftum okkur aftur, myndir frá Búlgaríu........ já svona eins og á öllum öðrum venjulegum heimilum.

Á þessum myndum er maðurinn minn bara eins og hann átti að sér......... flottur myndarlegur maður.

Þannig að veruleikinn verður að það er gott/vont að horfa á myndirnar af honum og muna hann svona, oftar en ekki brosandi, með einhver hnyttin tilsvör á vörum og hlæjandi sínum einstaka hrossahlátri. Þá finn ég fyrir því hvað mér þykir að ég hafi verið svikin um mikið og hvað ég sakna þess hrikalega mikið að hafa hann ekki hjá mér! ....... en er jafnframt alveg óendanlega þakklát fyrir öll þessi ár sem við áttum saman og lesa má á úr myndunum!!!!

Myndirnar sem voru teknar í október .............. á þeim sést hvað hann er orðinn svakalega veikur....... venjulegar fjölskyldumyndir teknar í fjölskylduboðum ..........

Ég veit að maður tekur oftast bara myndir þegar eitthvað skemmtilegt er að gerast...... eins og afmælum, þegar börnin gera eitthvað skemmtilegt, brúðkaupum, fermingum, partýum, skemmtilegum "kodak" moment atriðum........ já svona skemmtilegar myndir........

......... en ég tók myndir þegar maðurinn minn var kominn upp á Líknardeild........ ekki til að setja þær í fjölskyldualbúmið, ekki til að setja þær upp á vegg......... heldur bara svona fyrir mig........ og krakkana líka...... það gerir mér auðveldara að lifa með því að hann er farinn frá mér, því að þeim myndum sést hvað hann var orðinn svo svakalega langt leiddur ............ ofsalega veikur ......... þá verð ég eins furðulega og það hljómar einhvernveginn "sáttari"!!!!

Er ennþá dáldið svekkt yfir að það skyldu ekki vera teknar neinar myndir í jarðarförinni........ hefði viljað það ........ bara fyrir mig!!!!

Ég sá svo mynd af Ásanum mínum hjá vini mínum fyrir stuttu síðan ....... bara svona ósköp venjulega mynd tekna af engu tilefni ........ fyrir mörgum árum........ það var svona gott/vont að sjá hana!!!

Ég var ofsalega glöð yfir að sjá hann, góð mynd af honum ........... en á sama tíma alveg óendanlega sorgmædd yfir að geta ekki hitt hann meira........ að hann væri ekki lengur til staðar í mínu lífi!!!!

...... það var vont!!!!