Prófíll

  • Nafn: Frú Megabeib
  • Staður: On the Kleik

Auglýsing

Prófíll

  • Nafn: Frú Megabeib
  • Staður: On the Kleik

Prófíll

  • Nafn: Frú Megabeib
  • Staður: On the Kleik

Ég

Gordjösslý hallærisleg!!!

04. maí 2009 klukkan 23:30

Getur maður orðið hallærislegri???

Nei bara svona spyr!!!

Ekki að ég sé neitt hallærisleg......... sko ekki svona dags daglega allavega....... er nú yfirleitt bara gordjöss!!!

En fannst það nú samt sjálfri frekar hallærislegt þegar ég skundaði í Bláa Lónið um daginn með börnin mín......... ekki að það að fara í Bláa Lónið væri eitthvað hallærislegt........ æi þetta kemur allt vitlaust útúr puttunum á mér núna!!!!

Sko........

Ég fór í Bláa Lónið. Og þar sem ég er búin að vera að skoða myndir frá Bláa Lóninu alveg vinstri og hægri í vinnunni minni, ákvað ég að taka með mér myndavélina mína........ en ekki hvað???

Á dáldið flotta myndavél og finnst ekkert leiðinlegt að taka á hana myndir. Verst var að í vetur týndi ég hleðslutækinu af myndavélinni og gat því ekki tekið myndir í allan vetur......... en það er önnur saga!!!

Var búin að fara með rafhlöðuna (á mínu heimili heitir þetta nebblega rafhlaða, ekki batterý!!!) í heimsókn og fékk að hlaða hana þar. Svo ég var nokkuð góð og gat farið að skjóta myndir hægri og vinstri.

Þannig að ég tók myndavélina með mér í Lónið....... þetta var áður en ég var búin að finna hleðslutækið!!!

Við eyddum dágóðum tíma í að busla um Lónið og smyrja á okkur hvítri drullu og kanna botnlög og skoða fólkið.
Ég sá endalaust myndefni útum allt........ enda er þetta ekkert smá flottur staður....... líka til að taka myndir!!!!

Ég gat ekki hamið mig lengur....... tættist uppúr......... börnin voru lengur.......... hentist inn, eða nei, gekk gordjöss inn og tiplaði að skápnum mínum, eftir að vera búin að þurrka mér hátt og lágt og skella eins og eitt stk. handklæði á hausinn á mér, náði í fínu myndavélina mína, sveif aftur gordjöss út að Lóninu þar sem börnin mín biðu prúð og stillt eftir að móðir þeirra kæmi og tæki af þeim myndir!!

Þau eru sko alveg að verða búin að læra að vera fyrirsætur........ enda búin að vera dugleg að taka af þeim myndir síðan ég fékk rafhlöðuna mína hlaðna (eða segir maður hladda???) þarna um daginn..... eða reyndar var það í Febrúar....... en það er líka önnur saga!!!!

Börnin byrja að pósa....... stilla sér upp vinstir og hægri eins og móðirin leiðbeinir þeim! - geðveikt myndefni...... börnin og Lónið...... verður ekki öllu flottara!!!!

Nema hvað............ að sjálfsögðu varð myndavélin rafmagnslaus!!!! Eftir þrjár, já ÞRJÁR myndir!!!!!

Fannst ég frekar hallærisleg þegar ég rölti gordjöss, gerði mitt besta í að vera ekki alveg eins svakalega dropp dedd gordjöss eins og þegar ég fór inn í fyrra skiptið......... fannst þetta eiginlega bara alveg GLATAÐ!!! ...... inn með myndavélina.

....... en kom út aftur, nú dropp dedd gordjöss, með litlu, bleiku vélina sem var fjárfest í á Kanarý um jólin og tók FULLLLLLT af myndum!!!!

.......... fyrsta sem ég gerði þegar ég kom heim, eftir að vera búin að hengja upp sundfötin........ var að leita að hleðslutækinu!!!!

Svo nú á ég nóg af rafmagni á tveimur myndavélum til að taka fullt af myndum ......... reyndar ekki í Bláa Lóninu ........ en samt!!!!

Frú Megabeib
GÓLÍNA skrifar ...
 
BATTERÝ HVAÐ :-)
ELSKA ÞIG SAMMMMMMMMMMMMMMT
05. maí 2009 klukkan 00:29
Guðrún Þorleifs skrifar ...
 
Ha ha ha....
Ég er alveg týpan til að lenda í svona "rafhlaðan tóm" aðstæðum. Þess vegna á ég á mína eðalmyndavél: aukabúnað sem í eru 2 hleðslubatterí. Þetta hangir á vélinni fínu neðan verðri. Að auki á ég svo búnað sem getur komið í stað þessara tveggja hleðslurafhlöðukubba og er það sleði sem í eru settar 5 óendurhlaðanlegar rafhlöður.
Svo á ég 1 auka minniskort í vélina. Þessu til viðbótar er ég með allt fylgitrallið í fínni tösku sem alltaf er með mér. Já í henni geymi ég svo líka litlu smörtu svörtu myndavélina mína. Ég tek það að sjálfsögðu fram að það var sá sem þekkir mig, best sem græjaði mig svona upp.
05. maí 2009 klukkan 07:09
Alice skrifar ...
 
Kender godt det der med at hjemmets småting leger gemmeleg. Og opladningsfiduser, ja dem har man jo til snart sagt aaallllttttt. Er det så så sært, at de har det med at forsvinde, i hvert fald for en tid??? Hmmmmmm.......... værst er det så når som idag, at husets frue ikke kan finde sin pung og tror den ganske og aldeles forsvundet for altid. Eller bare tabt i toget i går, efter billetkontrollen havde været forbi. Men heldigvis har vi her en ganske vist oprivende lille historie, men med lykkelig udgang. Pungen blev fundet på spisebprdsstol! Hvilken lettelse, selvom det allerede er lykkedes at spærre alle betalingskort!!
Knus til dig og dine.
Alice
05. maí 2009 klukkan 10:30

Skrifa athugasemd

Teljari

  • Heimsóknir í dag: ...
  • Þennan mánuð: ...
  • Frá upphafi: ...

Klukkan

Leit

Innskráningar kubbur

Flokkar