Meðvirkur eður ei????
19. júlí 2009 klukkan 16:06
Er gjörsamlega búin að komast að því að Facebook er búin að drepa bloggið!!!
Það eru nánast allir hættir að blogga..... eða þeir sem mér finnst skemmtilegt að lesa alla vega!!!
Ég er MIKLU latari við að blogga........ og kannski ennþá dáldið kvekkt eftir barnalands fólkið forðum!!!
Ég þarf alltaf svo mikið að spá í hvað hinum finnst........ í stað þess að gera bara eins og ég vil og mig langar ...... því maður á nebblega að gera eins og maður sjálfur vill........ því annars er maður meðvirkur!!!
Lenti í athyglisverðri umræðu um meðal annars meðvirkni.
Það er MJÖG mikilvægt að þú komir fram við aðra eins og þú vilt að aðrir komi fram við þig. Þetta segi ég reglulega við börnin mín og reyni eftir fremsta megni að lifa eftir þessu sjálf. Því ég hef þá bjargföstu trú að það komi til baka til þín aftur það sem þú gerir öðrum ........ gott eða slæmt!!!!
Jafnfram er það MJÖG mikilvægt að þú gerir það sem þú hefur trú á og gerir bara ekki eitthvað fyrir aðra, af því að þeir vilja það en þér er það gjörsamlega á móti skapi ......... því þá ertu orðinn meðvirkur!!!!
Getur þá einhver vinsamlegast útskýrt fyrir mér hvernig þetta á að vera framkæmanlegt bæði saman???
Ég lenti t.d. í aðstæðum þar sem ég gat valið um að vera áfram í þessum aðstæðum og komast þannig hjá því að særa aðra og valda þeim vonbrigðum og depurð ........ eða fara úr aðstæðunum af því að ég vildi ekki vera þar!!!! - Valdi það að vera EKKI meðvirk!!!
Jafnframt stríðir þetta gegn samvisku minni því ég myndi aldrei vilja láta koma svona fram við mig!!!!
Hvernig í veröldinni á maður að fara að þessu????
........... þetta líf er ALLTOF flókið!!!!
Það eru nánast allir hættir að blogga..... eða þeir sem mér finnst skemmtilegt að lesa alla vega!!!
Ég er MIKLU latari við að blogga........ og kannski ennþá dáldið kvekkt eftir barnalands fólkið forðum!!!
Ég þarf alltaf svo mikið að spá í hvað hinum finnst........ í stað þess að gera bara eins og ég vil og mig langar ...... því maður á nebblega að gera eins og maður sjálfur vill........ því annars er maður meðvirkur!!!
Lenti í athyglisverðri umræðu um meðal annars meðvirkni.
Það er MJÖG mikilvægt að þú komir fram við aðra eins og þú vilt að aðrir komi fram við þig. Þetta segi ég reglulega við börnin mín og reyni eftir fremsta megni að lifa eftir þessu sjálf. Því ég hef þá bjargföstu trú að það komi til baka til þín aftur það sem þú gerir öðrum ........ gott eða slæmt!!!!
Jafnfram er það MJÖG mikilvægt að þú gerir það sem þú hefur trú á og gerir bara ekki eitthvað fyrir aðra, af því að þeir vilja það en þér er það gjörsamlega á móti skapi ......... því þá ertu orðinn meðvirkur!!!!
Getur þá einhver vinsamlegast útskýrt fyrir mér hvernig þetta á að vera framkæmanlegt bæði saman???
Ég lenti t.d. í aðstæðum þar sem ég gat valið um að vera áfram í þessum aðstæðum og komast þannig hjá því að særa aðra og valda þeim vonbrigðum og depurð ........ eða fara úr aðstæðunum af því að ég vildi ekki vera þar!!!! - Valdi það að vera EKKI meðvirk!!!
Jafnframt stríðir þetta gegn samvisku minni því ég myndi aldrei vilja láta koma svona fram við mig!!!!
Hvernig í veröldinni á maður að fara að þessu????
........... þetta líf er ALLTOF flókið!!!!
Frú Megabeib
En nóg um mig.... en þetta er all verulega snúið. Ég er líka alin upp í þeirri trú að hvernig maður kemur fram við aðra, komi aftur til manns..... og þetta komdu fram við náungann eins og ..... er stundum að valda mér valkvíða líka. Ég veit ekki hvernig við leysum þetta vandamál. En kannski er þetta eitt af þessum óleysanlegu vandamálum sem að við fáum bara ekki breytt !!!! Svo vonandi höfum við vit til að greina á milli !!
Stundum þarf maður bara að fara eftir því hvað hjartað segir, óháð því hvað öðrum finnst...... þeir verða bara að eiga það við sjálfa sig. Einhvern tímann lærði ég það að ég get bara alls ekki borið ábyrgð á því hvernig öðrum líður, eða hvernig þeir upplifa það sem ég geri !!! Ég verð bara að gera það sem ég tel best, og svo vinnum við bara út frá því....
Vá, en sá kjaftavaðall. kannski komið nóg hjá mér í bili....... bara eitt að lokum......
LENGI LIFI BLOGGIÐ !!!!
Er nú samt frekar lost í þessu í augnablikinu. Vildi núna gjarnan hafa hvesst mig og urrað í stað þess að hafa sýnt umburðarlindi og vænt um þykju í þeirri trú að maður eigi að koma fram við aðra eins og maður vill að þeir komi fram við mann. Virkar bara ekki alltaf ;) En auðvitað getur skýringin verið að viðkomandi sé fæðingarhálfviti og læri því aldrei neitt í samskiptum...
Ég er andlaus eða langar ekki að tjá mig á blogginu mínu.
Er hjólið þitt í lagi? Skiluru spurninguna?
En mikið er ég sammála þér með FB það er alveg búið að drepa bloggið, ég hef ekkert bloggað í marga mánuði held ég !!!!
En mín kæra, mikið var gaman að koma og líta yfir alla pistlana þína. Ég þurfti að fara aftur í júní.... sem sýnir hversu lítið nettengd ég hef verið í sumar.
Annars er mitt framlag í umræðuna Það sem þér viljið að aðrir menn gjöri yður... sú að mér finnst ekki endilega vera tenging á milli þess annars vegar að vera góður við náungann og hins vegar að gera allt sem hann óskar. Ekki frekar en að haga okkur þannig gagnvart börnunum okkar. Stundum þarf að hafa vit fyrir fólki ;o) Börnum jafnt sem fullorðnum.
knús í hús