Í genunum!!!????
17. nóvember 2009 klukkan 11:50
Nóg að gerast á þessu heimili þessa dagana!!!
Einkasonurinn fór í aðgerð á fæti í gær og gekk það allt að óskum. Hann er nú meiri hetjan þessi drengur ........ á sér ekki sinn líkan ......... finnst svo æðislegt hvað hann er líkur honum föður sínum ...... æðruleysið uppmálað og aldrei neitt vesen hjá honum! Skiptir ekki skapi frekar en faðirinn og tekur lífinu og því sem það hefur upp á að bjóða með yfirvegun og rósemi sem getur gert útaf við mann!!! ........ ég get svo svarið það hvað þeir feðgar eru líkir!!!!
Ekki nóg með það að einkasonurinn líkist föður sínum óhugnanlega mikið í útliti heldur innliti líka!!!
Fannst fyndið þar sem ég labbaði með honum eftir göngum sjúkrahússins þegar við fórum þangað í skoðun ....... við löbbum ekki svo oft saman eitthvað ....... venjulega er þetta inn og útúr bílnum eða kannski í verslunarferð (því mér leiðist svo að fara að versla að ég pynta börnin mín ávallt til að koma með mér ........ og er einkadóttirin mun viljugri til þess ....... það gerir innkaupaferðirnar mun skemmtilegri ....... ég tala nú ekki um þar sem ég get ekki lengur sent Ása minn í þetta verkefni ......... eða dregið hann með mér ....... !!!!) ..... en þar sem við mæðginin gengum eftir spítalaganginum þá komst ég að því að ég gæti nú alveg eins verið að ganga þarna um með honum Ása mínum ....... sonurinn þurfti að ganga einu og hálfu skrefi á undan mér .... alveg eins og faðir hans!!!! Athyglisvert!!!! Mér finnst það gott ........ þetta hlýtur að vera í genunum!!!!
Alveg eins og það er í genunum á einkadótturinni að hún getur EKKI gengið frá eftir sig, það liggja sokkar og föt af henni út um alla íbúð ........ hún er alveg eins og mamma sín!!!!
En án nokkurs vafa í mínum huga þá á ég bestu börnin í bænum ........ og er óendanlega þakklát fyrir að ég á þau!!!! Þrátt fyrir að mér finnist ég nú vera alveg ómöguleg mamma oftar en ekki!!!!
Einkasonurinn fór í aðgerð á fæti í gær og gekk það allt að óskum. Hann er nú meiri hetjan þessi drengur ........ á sér ekki sinn líkan ......... finnst svo æðislegt hvað hann er líkur honum föður sínum ...... æðruleysið uppmálað og aldrei neitt vesen hjá honum! Skiptir ekki skapi frekar en faðirinn og tekur lífinu og því sem það hefur upp á að bjóða með yfirvegun og rósemi sem getur gert útaf við mann!!! ........ ég get svo svarið það hvað þeir feðgar eru líkir!!!!
Ekki nóg með það að einkasonurinn líkist föður sínum óhugnanlega mikið í útliti heldur innliti líka!!!
Fannst fyndið þar sem ég labbaði með honum eftir göngum sjúkrahússins þegar við fórum þangað í skoðun ....... við löbbum ekki svo oft saman eitthvað ....... venjulega er þetta inn og útúr bílnum eða kannski í verslunarferð (því mér leiðist svo að fara að versla að ég pynta börnin mín ávallt til að koma með mér ........ og er einkadóttirin mun viljugri til þess ....... það gerir innkaupaferðirnar mun skemmtilegri ....... ég tala nú ekki um þar sem ég get ekki lengur sent Ása minn í þetta verkefni ......... eða dregið hann með mér ....... !!!!) ..... en þar sem við mæðginin gengum eftir spítalaganginum þá komst ég að því að ég gæti nú alveg eins verið að ganga þarna um með honum Ása mínum ....... sonurinn þurfti að ganga einu og hálfu skrefi á undan mér .... alveg eins og faðir hans!!!! Athyglisvert!!!! Mér finnst það gott ........ þetta hlýtur að vera í genunum!!!!
Alveg eins og það er í genunum á einkadótturinni að hún getur EKKI gengið frá eftir sig, það liggja sokkar og föt af henni út um alla íbúð ........ hún er alveg eins og mamma sín!!!!
En án nokkurs vafa í mínum huga þá á ég bestu börnin í bænum ........ og er óendanlega þakklát fyrir að ég á þau!!!! Þrátt fyrir að mér finnist ég nú vera alveg ómöguleg mamma oftar en ekki!!!!
Frú Megabeib
Svo vona ég að ég fái ekki blauta tusku í andlitið aftur, mér finnst það nú vera dálítill einkahúmor !!! ha, ha, ha!
kveðja úr dreifbýlinu
hin eina sanna ég
Ég held við séum öll (allavega allar) ósátt við okkur sem foreldra inn á milli. Þess á milli erum við auðvitað bestur foreldrar í heimi, ekki satt?
Maðurinn minn gengur svipaðri vegalengd framar en ég... það pirrar mig óstjórnlega