11. febrúar 2008 klukkan 21:39
(sendi eftirfarandi bréf áðan!!! verður gaman að sjá hvort það verða einhver viðbrögð)
Kæru viðtakendur.
Fulltrúar; Reykjavíkurborgar, Sorpu og Strætó.
Ég er búsett á Teigunum í Laugarneshverfinu. Eftir því sem ég kemst næst eru 2 grenndarstöðvar (til að flokka sorp) í mínu hverfi. Ein við verslunarkjarna við Laugalæk og önnur við Laugardalslaugina.
Ég er mjög mikil áhugamanneskja um flokkun sorps og tel það vera eðlilega skildu mína að leggja mitt af mörkum til umhverfisverndar.
Þar sem ég er ekki ein af þeim sem hendist upp í Heiðmörk og planta niður 2-3 trjám til að kolefnisjafna, þá hef ég látið mér það duga að flokka sorpið mitt.
En Reykjavíkurborg gerir mér það ekki auðvelt fyrir að vera umhverfisvæn og léttir mér ekki verkin við þessa viðleitni mína til að bjarga heiminum frá frekari sóun á auðlindum jarðar.
Hér heima hjá mér er allt að fyllast af mjólkurfernum, dagblöðum og hinum ýmsu flokkanlegu umbúðum. Hef ég lítinn áhuga á því að hafa þetta "stofuskraut". Þetta á að sjálfsögðu að vera í ruslinu, eða það sem væri ákjósanlegast í endurvinnslu. Ástæða þess er einfaldlega veðrið undanfarna daga, vikur og mánuði. Hef ég alveg látið bílinn eiga sig og finnst mér of langt að fara með blöðin og mjólkurfernurnar í 10-15 mínútna göngu í þessari færð.
Kom þetta mér til að hugsa um hversu illa mér finnst vera staðið að flokkunarmálum hér í borginni.
Hóf ég smá rannsóknarvinnu og komst ég að eftirfarandi niðurstöðum:
Ef ég er svo heppin að hafa bíl, þá get ég látið mér duga að keyra niður í Sundlaugar eða Laugalæk til að losa mig við mjólkurfernurnar og dagblöðin.
Ef ég ætla að losa mig við pizzakassa eða kassana sem ég ber matvörurnar heim í úr verslunarleiðangrinum, þá verð ég að keyra með það á endurvinnslustöð!
Eins er með allt gler, kertavax, málm og plast. Bara á næstu endurvinnslustöð.
Rafhlöðurnar er ég þó svo heppin að geta farið með á bensínstöðvar.
Ef ég er svo óheppin að hafa ekki bíl, þá þarf ég að bera umbúðir og dagblöð í um 10-15 mínútna gang þarna niður eftir til að geta skilað því af mér. Ég er nokkuð góð til gangs og þyki frekar heilsuhraust, en ég verð að viðurkenna það að eftir 10-15 mínútna gang með 13 kílóa þunga poka, rétt um 2 vikna blaðaskammt, þá er pokinn farinn að síga ansi mikið í.
Ef ég ætla að losa mig við pizzakassa eða annan bylgjupappa verð ég að taka strætó. Til að komast nálægt sorpflokkunarstöðvunum hef ég að velja á milli tveggja vagna og gengur annar þeirra upp í Breiðholt og hinn í Kópavoginn, sem þýðir um 2 tíma "ferðalag" fyrir mig og flotta flokkaða sorpið mitt.
Eins og áður sagði er ég frekar heilsuhraust og gæti skellt mér í strætó með öll blöðin og bæklingana. Farið svo aftur daginn eftir með bylgjupappann og daginn þar á eftir með dósir, plast og jafnvel kertavax. Tæki svo einn dag í það að fara með umbúðirnar. Þetta eru ekki nema 4 dagar í viku sem ég skemmt mér við að sitja í strætó með flotta flokkaða sorpið mitt.
Fyrir þessa skemmtun væri ég svo að borga 2.240.- krónur, því ég er ekki viss um að ég næði því að hlaupa til og frá flokkunarstöðinni og koma flotta flokkaða sorpinu mínu í rétta gáma, á einum skiptimiða, fyrir utan það að ég þyrfti að taka frá 2 til 3 vagna til að komast á milli staða. Um það bil 58.240.- á ári ef ég myndi fara aðra hvora viku. Ég reyni að vera umhverfisvæn og myndi eflaust láta mig hafa þetta ef ég hefði tíma.
Ef ég hefði nú annað við tíma minn að gera en dinglast í strætó með flotta flokkaða sorpinu mínu og tæki bara leigubíl, þá kostar ferðalagið 3-4.000.- krónur fram og til baka. Á dagtaxta, ef mér dytti nú að gera þetta seinnipart dags eða um helgi hækkar þessi upphæð um 20%. Hef ég þar að auki heyrt, að leigubílstjórarnir séu ekkert æstir í að fá sorp í bílana sína, jafnvel þó það sé jafn flott og mitt! Eða rétt um 78-104.000.- á ári miðað við ferðir tvisvar í mánuði. Ég er að reyna mitt besta, en á bara ekki svona mikinn umfram pening til að nota í að vera vistvæn.
Á sjálfri endurvinnslustöðinni er ekki hlaupið að því að koma flotta flokkaða sorpinu mínu á rétta staði. Eru gámarnir alveg einstakega illa merktir og þarf að leita mikið að "rétta" gáminum til að geta skilað af sér "rétta" sorpinu. Endurvinnslustöðvarnar eru einna ónotendavænasti þjónustustaðurinn sem ég kem á. Vissulega eru starfsmenn sem hjálpa til ef til þeirra er leitað eða ef þeir sjá að meðvituðum umhverfissinna vantar hjálp. En þeir hafa ekki undan, og finnst mér oftar en ekki eins og ég sé að trufla þá í vinnunni. Fer ekki inná endurvinnslustöðvarnar nema í algerri neyð.
Þrátt fyrir alla þessa augljósu galla, virðist Reykjavíkurborg telja sig til vera vistvæna og sífellt vera að stíga vistvænni skref.
Reykjavíkurborg bíður íbúum sínum uppá svokallaðar bláar tunnur. Frábært framtak fyrir þessa sem ekki eiga bíla og ekki hafa krafta til að halda á 13 kílóa þunga blaðapokanum í 15 mínútur út í gám. Einn galli er þó á gjöf Njarðar. Þarf hinn almenni borgari að greiða sérstaklega fyrir þessar tunnur sem þó eru einungis fyrir prentpappír og markpóst. Ennþá þarf að fara með pappa og fernur lengra. Í ljósi kostnaðar við að fara sjálfur með pappírinn á endurvinslustöðvanna er þetta eflaust ódýrasti kosturinn í stöðunni, einungis 7.400.- krónur á ári, vilji maður ekki hætta heilsunni með því að bera pappír og umbúðir yfir klakabungur lengri vegalengdir. En svo á hinn bóginn er jafnvel hægt að segja að þar sem ferðin er hvort sem er farin á endurvinnslustöðina, afhverju tekur maður þá ekki bara pappírinn með líka og sleppur við að borga fyrir bláa tunnu?
Get ekki sagt annað en ég tel mig einstaklega lánsama að vera ekki öryrki eða ellilífeyrisþegi því þá væri nánast útilokað fyrir mig að reyna að vera umhverfisvæn.
Gott að ég er ekki heimavinnandi húsmóðir með stórann barnaflokk, sem er að reyna að leggja mitt að mörkum fyrir framtíð barnanna minna, og flokka sorpið.
Helst vildi ég vera sá sem á umhverfisvænan bíl, sem getur keypt sér vistvænan frið með því að hafa bláa tunnu fyrir utan húsið hjá mér og skotist reglulega á endurvinnslustöðvarnar og komiðöðru hvoru við í Heiðmörk og skutlað niður nokkrum trjám til að kolefnisjafna.
Samt sem áður lít ég svoleiðis á að það sé vænlegast fyrir mig, eins og staðan er nákvæmlega í dag, að henda bara öllu mínu sorpi, gjörsamlega óflokkuðu beint í mína svörtu tunnu!!! Það kostar mig ekki neitt aukalega, nema auðvitað það að ég er ekki eins vistvæn og ég hefði kosið.
Ég hlakka til að sjá í verki eftirfarandi fullyrðingu sem ég fann inná heimasíðu Reykjavíkurborgar: "Á næstu árum mun Reykjavíkurborg stíga stór vistvæn skref og verða til fyrirmyndar í umhverfismálum. Um er að ræða áþreifanlegar aðgerðir sem breyta borginni til muna og reynast borgarbúum vel."
Hlýtur flokkun á sorpi, fjölgun grenndarstöðva með meira "úrvali" af flokkunarmöguleikum og auðveldara aðgengi að endurvinnslustöðvunum, með betri opnunartíma og augljósari merkingum á gámum stöðvanna, vera eitt af því sem flokkast undir "......aðgerðir sem breyta borginni til muna...." ég veit að það reynist mér, vistvænum borgarbúum og umhverfinu í heild sinni vel.
Tel ég að Reykjavíkurborg, Strætó, Sorpa og önnur fyrirtæki sem koma að flokkun sorps og annari sorphirðu í Reykjavíkurborg verða að vinna saman að lausn þessara mála, í stað þess að benda hvert á annað eins og oftar en ekki var raunin þegar ég var að afla mér upplýsinga fyrir þennan póst. En hvað veit ég? Ég er bara ósköp venjulegur borgarbúi sem á í erfiðleikum með að koma flotta flokkaða ruslinu mínu í endurvinnslu.
Vil ég sem Reykvíkingur, borgarbúi og hógvær umhverfissinni að það verði bætt úr þessum misbrestum sem fyrst.
Með vinsemd og virðingu.
ég
Heimildir:
Leigubílastöðin Hreyfill.
(p.s. endilega sendið þetta á sem flesta sem hafa áhuga á umhverfismálum)
